Tag Archives: ខ្មែរ

សង្ខេបរឿងអាខ្វាក់អាខ្វិន

កាលពីព្រេងនាយ មានមនុស្សពីរនាក់ ម្នាក់ខ្វាក់ភ្នែកទាំងពីរ
ឯម្នាក់ទៀតខ្វិនៗជើងទាំងពីរនៅផ្ទះជិតគ្នាយកគ្នាជាសម្លាញ់នឹងគ្នា។
យប់ថ្ងៃមួយ ដោយធន់ទ្រាំធ្វើជាខ្ញុំចិនម្ចាស់ផ្ទះតទៅមុខទៀត
មិនបាន ក៏បបួលគ្នារត់ៗតាមជើងទឹក ជិៈទូកអុំ មិនបានសំរេច
ក៏ត្រូវចិនចាប់មកផ្ទះវិញ។យូរបន្តិចក្រោយមក យប់មួយអាខ្វាក់
អាខ្វិនបបួលគ្នារត់ម្ដងទៀត លើកនេះតាមជើងគោក ទើបបាន
សំរេចបំណង ដោយអាខ្វិនអោយអាខ្វាក់លើកខ្លួនដាក់លើស្មាហើយ
អាខ្វិនបញ្ជាអោយដើរតាមខ្លួនប្រាប់។បន្ទាប់ពីធ្វើដំណើរបានពីរបីថ្ងៃ
ក៏បានមកដល់ស្រុកមួយដែលល្បីថាមានសត្វខ្លាកាចសាហាវធ្វើអោយ
អ្នកស្រុកខ្លាច ហើយកូនចៅមិនអោយចេញដើរពេលយប់ព្រលប់។
ចំណែកអាខ្វាក់អាខ្វិននៅព្រលប់ថ្ងៃមកដល់ នឹកគិតនឹងគ្នាថាធ្វើស្រែ
ប៉ុន្តែមិនមាននង្គ័លគោក្របីពីណា ក៏ដើររចូលទៅភូមិគេ អ្នកស្រុក
ឃើញប្រាប់ថាស្រុកនេះមានខ្លាសាហាវណាស់។អាខ្វាក់ឆ្លើយថា ៉ឃ្លេមិន
ខ្លាច ទៅខ្លាចខ្លា ៉។ខ្លាជួនជាពេលនោះសំងំលបមកខាំគោ ដល់ឮ
អាខ្វាក់ថាដូ្ចច្នេះ ក៏នឹកឆ្ងល់ថា ពីដើមគេខ្លាចអញ ឥឡូវមានឃ្លេ
គេខ្លាចជាងអញទៅទៀតអញមិនដែលឃើញសោះឃ្លេ ចឹងអញចាំ
មើលវាអោយឃើញច្បាស់ប្រាកដ។អាខ្វិនឃើញក្រោលគោគេហើយ
ប្រាប់អោយអាខ្វាក់ចូលទៅលួចគោ ជួនក៏បានជួបនឹងខ្លាហើយស្ទាប
ខ្លាយលថាគោនប់ធាត់ល្អ ឯខ្លាវិញវាភ័យស្មានតែខ្លេក៏មិនហ៊ានរើ
បំរះ ទាល់តែអាខ្វាក់ទាញមកខ្លុះ ចាក់ច្រមុះឈឺទ្រាំមិនបានក៏ស្ទុះ
ច្រឡោចរត់ទៅបាត់។អាខ្វិនខ្លាចស្ទើរស្លាប់តែអាខ្វាក់ស្ដាយអានប់
ក៏ទៅតាមរហូតដល់កណ្ដាលវាលស្រែឃើញខ្ទមមួយមានទាំងរនាស់
អណ្ដើក ខ្សែពួរ ចង្អេរទៀតផង ក៏អាខ្វាក់យកទាំងអស់ ទាស់តែ
អាខ្វិនមិនសូវចង់ដោយនិយាយឡើងថា ៉ យកធ្វើអីធ្ងន់អត់អំពើ ៉។
អាខ្វាក់តបវិញថា៉ធ្ងន់អីឯង ធ្ងន់តែអញទេ ចេះតែយកទៅ ៉។អាខ្វាក់
ជាមនុស្សមានកម្លាំង ក៏យករបស់ទាំងអស់នោះទៅ លុះដល់ដើរ
ចូលព្រៃលេចវាលដល់ព្រឹកឡើង ក៏បានជួបនឹងអ្នកយកឃ្មុំ អាខ្វាក់
សុំឃ្មុំស៊ី ។អ្នកយកឃ្មុំក៏ឆ្លើយទៅថា ៉គ្នាស៊ីតែទឹកទេ ទុកកាកអោយ
ឯង ៉ហើយយកបំពង់ឫស្សីមួយដោះទុក្ខសត្វធំរួចចុកអោយជិត ហុច
ទៅអោយអាខ្វាក់អាខ្វិនកាន់យកទៅ ដើរលេចវាលចូលព្រៃក៏ៃឃ្លាន
បាយ អាខ្វាក់ដាក់អាខ្វិនចុះ ហើយដកឆ្នុកបំពង់ក៏ធំុំក្លិនស្អុយ ក៏
ថាកន្លែងនេះធំក្លិនស្អុយ ក៏ទៅមុខទៀតដល់កន្លែងមួយមានត្រពាំង
ក្រោមម្លប់ឈើ ហើយអាខ្វាក់ដកឆ្នុកបំពង់ក៏ធុំក្លិនស្អុយទៀត តែ
ដលលូកដៃទៅទើបដឹងថាលាមកក៏ខឹងខ្លាំងណាស់ហើយថាយើងចាញ់
បោកអាអ្នកយកឃ្មុំ វាបញ្ឆោតយើងអោយយកបំពង់អាចម៌វា រួចថា
ស៊ីបាយហើយនឹងតាមទៅរកសម្លាប់វា។ អាខ្វាក់អាខ្វិនដើររកវា វង្វេង
ផ្លូវ ឮសត្វសសេះចោះដើមឈើយកកណ្ឌៀរស៊ី គិតស្មានថាអ្នកយកឃ្មុំ
ក៏ស្រែកហៅថា៖ ៉ឯងមានចិត្ត ឯងចុះពីលើដើមឈើមក ៉។លុះដើទៅ
ដល់អាខ្វិនប្រាប់ថា ៉សត្វសសេះចោះដើមឈើទេ មិនមែនមនុស្សទេ ៉។
អាខ្វាក់អាខ្វិនដើរលេចវាល ចូលព្រៃ លេចព្រៃចូលវាល កាន់តែឆ្ងាយ
ទៅរហូតដល់ស្រុកមួយមានស្ដេចគង់នៅសោយរាជ្យហើយមានយក្ខតែង
មកស៊ីមនុស្សនៅសាលាមួយ។ជួនជាថ្ងៃនោះ ស្ដេចបានយកនាងពៅ
សម្លាញ់ជាបុត្រីក្រមុំតែមួយដាក់ក្នុងស្គរអោយយក្ខមកចាប់ស៊ីក្នុងសាលា
នោះ បើមិនចឹងទេ វានឹងមកស៊ីមនុស្សក្នុងនគរទាំងនាហ្មឺន ទាំង
ស្ដេច។នាងពៅអាណិតរាស្ត្រទាំងស្ដេចនាហ្មឺនទើបបានជាមកអោយយក្ខ
ស៊ីខ្លួននាងអាខ្វាក់អាខ្វិនមកដល់រៀបចំសំរាកក្នុងសាលា ហើយបិទ
ទ្វារសាលាទាំងអស់។នាងពៅនៅក្នុងស្គរឮមាត់មនុស្សនិយាយគ្នាក៏សួរ
ទៅថា ៉អ្នកមកពីណា?សូមអ្នកប្រញាប់ចេញទៅ ត្បិតសាលានេះស្ដេច
សង់ឡើងដាក់មនុស្សអោយយក្ខស៊ីសព្វថ្ងៃ តែដល់ព្រលប់ទើបហោះ
មកឮសន្ធឹកដូចផ្គរ។អាខ្វិនឮនាងពៅថាយក្ខនឹងមកស៊ីភ័យលស់
ព្រលឹង ចំណែកអាខ្វាក់ដោយហេតុខ្វាក់ពីកំណើតផង មានកម្លាំង
មានរឹទ្ធិផង ឮហើយឆ្លើយថា ៉ខ្លាចអីយកនោះ បើវាមក យើងមិន
ចេះកាប់អោយស្លាប់ នាងនៅអោយស្ងៀមទៅ យកបាយចំណីអោយ
យើងស៊ីនឹងមានកម្លាំងកាប់អោយស្លាប់ នាងឯងរកដាវអោយមុតល្អ
យើងនឹងកាប់យក្ខ។នាងពៅក៏តបថាបើអ្នកសម្លាប់យក្ខនោះបាន
ទ្រព្យទំាងប៉ុន្មានដែលគេអោយយក្ខនោះ ខ្ញុំនឹងជូនអ្នកទាំងអស់។
អាខ្វាក់ឮដូច្នោះ អរណាស់ បង្គាប់អោយអាខ្វិនយកបាយចំណីមក
អោយស៊ីនឹងអាល់មានកម្លាំងសម្លាប់យក្ខ។លុះវាលាយប់ងងឹតមកដល់
ល្មមជាវេលាយក្ខមកស៊ីមនុស្ស យក្ខហោះមកឮសន្ធឹកដូចព្យុះលាន់ខ្ទ័រ
ទាំងដី នាំអោយអាខ្វិនភ័យស្ទើលេចអាចម៌លេចនោម។ឯនាងពៅ
សន្លប់ក្នុងស្គរ។ចំណែកអាខ្វាក់មិនខ្លាចបន្តិច អង្គុយចាំមាត់ទ្វារ។
យក្ខមកដល់ក៏ស្រែកសន្ធាប់ដូចរន្ទះថា ៉នរណាបិទទ្វារសាលាអញ? ៉
អាខ្វាក់បទៅថា ៉អញបិទទ្វារសាលា អញខ្លាចអីឯង ៉។យក្ខក៏ឆ្លើយ
ថា ៉មនុស្សមកពីណាចិត្តធំម្ល៉េះ?អញសុំមើលថ្លើមឯងប៉ុណ្ណាបានជា
ចិត្តធំម្ល៉េះ?អាខ្វាក់បោះចង្អេរទៅ យក្ខឃើញថាជាថ្លើមធំដូច្នេះ
សមខ្លួនវាធំជាងអញ ហើយសួរទៀតថាចុះ ៉ចៃឯងប៉ុណ្ណា? ៉អាខ្វាក់
ក៏បោះអណ្ដើកទៅ យក្ខឃើញនាំអោយយក្ខគិតថាចៃវាធំប៉ុណេ្ណះ
សមខ្លួនវាធំមែន ៉។រួចយក្ខសួរទៅទៀតថា ៉ចុះរោមជើងឯងប៉ុណ្ណា?
អាខ្វាក់បោះខ្សែពួរទាក់ក្របី ទៅអោយយក្ខមើលឃើញហើយ
យក្ខភិតភ័យ ក៏រត់ត្រលប់ទៅវិញ។ភ្លាមនោះនាងពៅភ្ញាក់ពីសន្លប់
ក៏ប្រាប់ទៅអាខ្វាក់ថា ៉នៅមានយក្ខញីទៀត យប់បន្តិចវានឹងមក ៉។
បន្តិចមកយក្ខញីហោះមកដល់ហើយច្រានទ្វារអើតក្បាលមក អាខ្វាក់
ឮសន្ធឹកយក្ខច្រានទ្វារក៏កាប់ស្មានទៅត្រូវយក្ខដាច់ស្លាប់នៅទីនោះ
ឯង។រួចហើយ អាខ្វាក់អាខ្វិនយកទ្រព្យមាសប្រាក់មកចែកគ្នា
លុះចែកចុះចែកឡើងមិនត្រូវគ្នាដោយសារអាខ្វិនចេះតែចង់បាន
របស់មានតម្លៃជាង ម្ដងដាក់មុខខ្លួន ម្ដងដាក់មុខអាខ្វាក់
អោយអខ្វាក់ជ្រើសយក។អខ្វាក់ជ្រើសត្រូវតែរបស់ល្អ ក៏ទាស់ទែង
គ្នា ជួនជាគ្រានោះមានផ្លែក្រសាំងជ្រុះមកលើក្បាលអាខ្វាក់ៗស្មានតែ
អាខ្វិនវាយក៏ឆ្លើយថា ៉ និយាយត្រឹមតែមាត់មិនអស់ចិត្ត ដៃដល់
ទៀតផង ៉ហើយអាខ្វាក់ទៅធាក់ដាល់អាខ្វិនទាល់តែអាខ្វិនត្រង់ដៃ
ត្រង់ជើងអស់។ឯអាខ្វិនស្ទុះទៅដាល់អាខ្វាក់ត្រូវភ្នែកៗក៏ភ្លឺទាំងពីឡើង។
និយាយពីនាងពៅ លុះក្រោយអាខ្វាក់អាខ្វិនចាកចេញទៅ ព្រឹកភ្លឺ
ឡើងអស់មនុស្សម្នាមកមើលនាងពៅ ឃើញនាងនៅរស់ មិនស្លាប់
ទៅជាស្លាប់ឯយក្ខទៅវិញដូច្នេះ ក៏បានទៅក្រាបទូលស្ដេចមានព្រះ
បន្ទូលសួរនាងពៅថា ៉ម្ដេចបានជាកូនរួចពិស្លាប់ហើយឃើញយក្ខ
ស្លាប់ទៅវិញ?នាងក៏ទូលប្រាប់ព្រះបីតាតាមដំណើររៀងសព្វគ្រប់
រួចស្ដេចអោយប៉ាវគងដើររកចៅខ្វាក់ចៅខ្វិននឹងអាល់ព្រះរាជទាន
ព្រះរាជធីតាជាប្រពន្ធ នឹងអោយសោរាជ្យ។ឯអ្នក​ប៉ាវ​គង​ទៅ​ក្នុង​ស្រុក
​តូច​ធំ​ជួប​នឹង​ចៅ​ខ្វាក់​ចៅ​ខ្វិន ហើយ​ចៅ​ខ្វាក់​ចៅ​ខ្វិន​សួរ​ថា
«មាន​កលិយុគ​កលិយាក​អី​បាន​ជា​ស្តេច​ឲ្យ​ប៉ាវ​គង?» ។ អ្នក​ប៉ាវ
​គង​ប្រាប់​ថា «ស្តេច​ឲ្យ​ប៉ាវ​គង​រក​អ្នក​សម្លាប់​យក្ខ​នឹង​យក​ទៅ​ឲ្យ​
សោយ​រាជ្យ» ។ ចៅ​ខ្វាក់​ចៅ​ខ្វិន​ឮ​ក៏​ត្រេក​អរ​ណាស់​ប្រាប់​ថា«ខ្ញុំ​នេះ
​ហើយ​សម្លាប់​យក្ខ កាល​ដើម​ខ្ញុំ​ខ្វាក់​ខ្វិន ឥឡូវ​ជា​ហើយ មិន​ជឿ
​សោត​មាន​ទាំង​របស់​ដែល​ខ្ញុំ​យក​មក​ជា​សម្គាល់​ផង» ។ អ្នក​ប៉ាវ​គង
​នាំ​ចៅ​ខ្វាក់​ចៅ​ខ្វិន​ទៅ​ថ្វាយ​ស្តេច​លុះ​ទៅ​ដល់​ហើយ​ចៅ​ខ្វាក់​ចៅ​ខ្វិន
យក​ទាំង​របស់​ដែល​យក​អំពី​សាលា​ចូល​ទៅ​គាល់​ស្តេច​គ្រាន់​ជា​សម្គាល់ៗ
ចៅ​ខ្វាក់​ចៅ​ខ្វិន​ក្រាប់​ថ្វាយ​បង្គំ​ស្តេច ស្តេច​ទ្រង់​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​សួរ​ថា
«ចៅ​ឯង​ឬ​ដែល​សម្លាប់​យក្ខ? » ។ ចៅ​ខ្វាក់​ចៅ​ខ្វិន​ក្រាប​ទូល​តាម
​ដំណើរ​សព្វ​គ្រប់ ។ ស្តេច​ទ្រង់​ឲ្យ​ហៅ​នាង​ពៅ​មក​ឲ្យ​មើល ហើយ​ទ្រង់​
សួរថា «ចៅ​នេះ​ឬ​ដែល​សម្លាប់​យក្ខ?» ។ នាង​ពៅ​ក្រាប​ទូល​ថា
«អ្នក​នេះ​ហើយ​ដែល​សម្លាប់​យក្ខ ប៉ុន្តែ​កាល​ពី​មុខ​គាត់​ខ្វាក់​ខ្វិន
ឥឡូវ​នេះ​មិន​ខ្វាក់​ទេ» ។ ស្តេច​ទ្រង់​ជ្រាប ទ្រង់​ផ្សំ​នាង​ពៅ​ឲ្យ​ជា​
ជាយា​ចៅ​ខ្វាក់ ឲ្យ​សោយ​រាជ្យ​ជំនួស​ព្រះ​អង្គ ។ ដល់​ចៅ​ខ្វាក់បាន
​សោយ​រាជ្យ​ហើយ ឲ្យ​ចៅ​ខ្វិន​ធ្វើ​ជា​ឧបរាជ ត្បិត​ជា​មនុស្ស​កំសត់​កម្រ
ផង​គ្នា ក៏​បាន​សេចក្តី​សុខ​រៀង​រាប​ដរាប​ទៅ ។

ភ្នែក​សាច់​មិន​សម្រេច​ដូច​ភ្នែក​ប្រាជ្ញា

ដំណើរទស្សនាប្រាសាទបុរាណខ្មែរនៅអង្គរ(ភាគ១៩)

ប៉ុន្តែ ទោះបីយ៉ាងណាក៏គួរអោយយើងយកអាថ៌កំបំាងនេះមកពិចារណា
ខ្លះៗដែរអំពីមរណាភាពដែលប្រៀបដូចទៅនឹងព្រះអាទិត្យអស្តង្គត។តើមានអ្វីទៅ
ដែលនំាអោយបុរព្វបុរសខ្មែរយើងប្ដូរចិត្តគំនិតឬទំនៀមទំលាប់់ដូចនេះ
ទៅវិញ?ឬមានអ្វីមួយពិសេសក្នុងជំនឿរបស់់បុព្វបុរសខ្មែរជំនាន់់នោះ?
តាមធម្មតា ទិសខាងកើត ទោះបីជាតំណាងអោយសេចក្ដីចំរុងចំរើន
អញ្ចឹងមែនហើយក៏ដោយ ប៉ុន្តែគេក៏អាចគិតដូចនេះដែរថា៖ទិសខាងកើត
តំណាងនូវកំណើត ឯទិសខាងលិចតំណាងសេចក្ដីស្លាប់់។គ្រប់់សព្វសត្វ
ទំាងអស់់លើលោកចាប់់កំណើតមកនេះគឺមានទុក្ខព្រោះកំណើតគឺជាជីវិត
ហើយជីវិតគឺជាទុក្ខ ។ចំណែកសេចក្ដីស្លាប់់មិនមែនជាជីវិតលើលោកនេះ
ទៀតឡើយ។ដូច្នេះសេចក្ដីស្លាប់់សំលាប់់ទុក្ខបាត់់ទៅ បង្កើតបានជាការធូរស្បើយមួយ
ឬការធូរស្រាលមួយ…ហើយម្យ៉ាងទៀតគេជឿថាជីវិតមិនមែនចប់់ក្នុងសេចក្ដី
ស្លាប់់ទេព្រោះត្រូវមានអ្វីមួយក្រោយសេចក្ដីស្លាប់់ ។ដូចនេះហើយទើបនំាអោយ​
សេចក្ដីស្លាប់់មានអ្វីម្យ៉ាងពិសេសជាងកំណើតពីព្រោះសេចក្ដីសង្ឃឹម,រឿងសំងាត់់
ឬសុបិនចាកចេញទៅជាមួយសេចក្ដីស្លាប់់ដែរ។ហេតុនេះ ការបែរមុខទៅ
ទិសខាងលិចដូចជាបែរមុខទៅរកអនាគត ឬទៅរកសេចក្ដីសង្ឃឹមមួយ
ដែលនៅលាក់់ពីក្រោយសេចក្ដីស្លាប់់។ទស្សនវិជ្ជាក្រិកក៏យកសេចក្ដីស្លាប់់
ជាទីដៅដែរ ដោយគេនិយាយយ៉ាងនេះថាPhilosopher,c’est se préparer
à mourir ប្រែថាទស្សនវិជ្ជា គឺត្រៀមខ្លួន(រៀបចំ)ស្លាប់់។ព្រះពុទ្ធសាសនា ក៏មានទីដៅ
ដូច្នោះដែរ គឺសេចក្ដីស្លាប់់(មិនកើតទៀត) ដែលជាទីរំលត់់ទុក្ខ ។នៅក្រោយ
សេចក្ដីស្លាប់់មានសេចក្ដីសង្ឃឹម មានសុបិនរបស់់យើង។ព្រះពុទ្ធ ព្រះអង្គទ្រង់់
បានព្យាយាមតស៊ូស្វែងរកទីរំលត់់ទុក្ខទាល់់តែបានសំរេចគឺបរិនិពាន្តដែលជា
បរមសុខដ៏កំពូល គឺជាត្រើយដ៏សុខសាន្តចុងក្រោយនៃជីវិតដែលជាទីប្រាថ្នា
នៃមនុស្សលោកគ្រប់់គ្នា។ទីដៅនៃជីវិត គឺការរំលត់់ទុក្ខ មានន័យថាសេចក្ដីសុខ។
ប៉ុន្តែជីវិតត្រូវការតស៊ូ ត្រូវការតំរង់់ទិសដៅទៅកាន់់ទីនោះ ទោះជាមនុស្សលោក
កាន់់សាសនាឬជំនឿផ្សេងៗគ្នាក៏ដោយ ក៏មានទីដៅដូចគ្នាគឺសេចក្ដីសុខសាន្ត
ដែលក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាថានិពាន្ត ឯព្រះគ្រឹស្ទសាសនាថាឋានសួគ៌។

មានចំងល់់ខ្លះអំពីថាតើនរណាជាអ្នកសាងប្រាសាទអង្គរវត្ត? បើតាមរឿងព្រេង
ខ្មែរមួយថាព្រះពិស្ណុការជាអ្នកកសាងអង្គរវត្ត បានន័យថាអង្គរវត្តមិនបានត្រូវ
កសាងដោយបុព្វបុរសខ្មែរយើងទេ។ប្រជារាស្រ្តខ្មែរខ្លះនៅតែមានជំនឿថា
ព្រះពិស្ណុការជាអ្នកសាងអង្គរវត្ត ព្រោះអង្គរវត្តជាប្រាសាទមួយអស្ចារ្យណាស់់
ដែលពិបាកនឹងជឿថាជាស្នាដៃរបស់់មនុស្សលោក​។តើភាពអស្ចារ្យនោះគឺអ្វីទៅ?
ភាពអស្ចារ្យនោះគឺទំហំមាឌដ៏ធំស្កឹមស្កៃនៃប្រាសាទអង្គរវត្តទំាងមូលដែលធ្វើ
ឡើងដោយផ្ទាំងថ្មធំៗជាច្រើនរាប់់មិនអស់់ ហើយនិងសម្ផស្សនៃក្បាច់់រចនាយ៉ាង
ល្អប្រណិតឥតប្រៀបផ្ទឹមបាន។
ឃើញថ្មច្រើនសន្ធឹកដូច្នេះ ខ្ញុំនឹកឆ្ងល់់ណាស់់៖មិនដឹងខ្មែរយើងជញ្ជូនពីណាមក
ដើម្បីសាងសង់់ប្រាសាទទំាងឡាយនៅទីក្រុងអង្គរ។តាមអ្នកបុរាណវិទ្យាថាថ្មដែល
បុព្វបុរសខ្មែរយកមកសង់់ប្រាសាទអង្គរវត្តក្ដី បាយ័នក្ដី សុទ្ធសឹងជញ្ជូនមកពី
ភ្នំគូលេនដែលស្ថិតនៅឆ្ងាយពីអង្គរប្រហែលជា៤៥គីឡូម៉ែត្រឯណោះ។ដូច្នេះ ខ្ញុំ
ឆ្ងលលទៀតហើយថាតើបុព្វបុរសខ្មែរយើងដឹកជញ្ជូនថ្មរាប់់មិនអស់់នេះពីនោះមក
ដោយមធ្យោបាយណា?តាមការគិតរបស់់មនុស្សទូទៅគឺប្រាកដជាដោយប្រើសត្វ
ដំរីឬសត្វគោក្របីជាជំនួយដើម្បីអូសទាញក្នុងការដឹកជញ្ជូនថ្មទំាងនោះហើយ។

ចំណែកប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរវិញប្រាប់់ថាគឺបុព្វបុរសខ្មែរយើងទេជាអ្នកសាងសង់់
ប្រាសាទអង្គរវត្ត ក្នុងចន្លោះឆ្នំា១១១៣-១១៥០ ក្រោមរជ្ជកាលនៃព្រះបាទសុរ្យវរ័្មនទី២
គឺមានន័យថាប្រាសាទអង្គរវត្តជាស្នាព្រះហស្ថរបស់់ព្រះអង្គ។ការសាងសង់់់ប្រាសាទ
អង្គរវត្តទំាងមូលត្រូវការប្រើមនុស្សប្រមាណជាបីម៉ឺននាក់់និងរយៈពេលសាមសិបឆ្នំា។
នេះបង្ហាញអោយឃើញថាប្រាសាទអង្គរវត្តមានទំហំធំក្រៃលែង។គឺអង្គរវត្តហើយ
ដែលជាប្រាសាទធំជាងគេបង្អស់់លើពិភពលោក។

ល្បិចប្រល័យពូជសាសន៍ខ្មែររបស់់យួន


យើងសាកសួរខ្លួនឯងទៅមើលថាតើខ្មែរក្រហមគឺជានរណា?
នរណាបង្កើតខ្មែរក្រហម?ដើម្បីអ្វី?
ប្រទេសខ្មែរយើងរងការបំផ្លិចបំផ្លាញខ្ទេចខ្ទី ប្រជារាស្រ្តខ្មែររាប់លាននាក់
ត្រូវបានបាត់បងជីវិត មិនមែនដោសារខ្មែរយើងខ្សោយ មិនមែនដោយ
សារខ្មែរយើងកំសាកចំពោះមុខសត្រូវនោះទេ គឺមកពីមេដឹកនំាខ្មែរយើង
ជាពិសេសគឺស្ដេចស៊ី ហនុ ល្ងង់ខ្លៅចាញ់កលល្បិចយួនគ្រប់ច្រកល្ហក
ទើបនំាអោយមានការបែកបាក់សាមគ្គីគ្នារហូតមកទាល់សព្វថ្ងៃនេះ ដែល
ប្រទេសខ្មែរយើងស្ថិតនៅក្រោមការត្រួតត្រារបស់យួនជាងបីទសវត្សហើយ។
យួនលេងល្ខោនបានល្អណាស់។ខ្មែរសឹងទំាងអស់រួមជាមួយប្រទេសនានាក្នុងពិភពលោក
នំាគ្នាជឿថាខ្មែរសម្លាប់ខ្មែររាប់លាននាក់។តើដឹងទេថាខ្មែរដែលបានសម្លាប់
ខ្មែររាប់លាននាក់នោះគឺជានរណា? ខ្មែរទំាងគួរនំាគ្នាតាមដានរកការពិត
នៃប្រវត្តិសស្រ្តនេះអោយឃើញ ហើយពេលដែលរកឃើញការពិតហើយ នឹងភ្ញាក់ខ្លួនយ៉ាងឈឺ
ចាប់ពោរពេញដោយកំហឹងដោយមិននឹកស្មានថាខ្មែរល្ងង់ដល់ថ្នាក់ហ្នឹង៖
យួនបំផ្លិចបំផ្លាញប្រទេសខ្លួនយ៉ាងខ្ទេចខ្ទី និងសម្លាប់ប្រជាជនខ្មែរ
អស់រាប់លាននាក់ ហើយបែរទៅជាអរគុណយួនដែលធ្វើជាចូលមករំដោះប្រទេសខ្មែរ
ពីរបបខ្មែរក្រហមដែលជារបបវាបានបង្កើតឡើងដើម្បីបំផ្លាញប្រទេសខ្មែរ
និងសម្លាប់ប្រជាជនខ្មែររាប់លាននាក់ក្នុងបំណងចូលមកលេបប្រទេសខ្មែរ
នៅថ្ងៃ៧មករា១៩៧៩នោះឯង។

អត្ថបទទាក់ទង៖នរណាជាអង្គការ?នៅអាស័យដ្ឋានខាងក្រោមនេះ
https://sambatt.wordpress.com/2013/01/19/

របៀបនេះឬដែលហ៊ុន សែនចែកជំនួយអន្តរជាតិដល់ប្រជារាស្រ្ត?

international aids
480380_110797889083490_904868539_n

កំសាន្តចំរៀងខ្មែរលើ


កំសាន្តចំរៀងខ្មែរកណ្ដាល



កំសាន្តចំរៀងខ្មែរក្រោម