Category Archives: ទស្សនវិជ្ជារបស់់ខ្ញុំ

សុបិនអើយជួយព្យាបាលផង

យប់មិញ យល់សប្តិឃើញមនុស្សម្នាក់កំពុងព្យាបាល
ជម្ងឺឆ្អឹងខ្នងរបស់ខ្ញុំ ដោយបានទាញចេញនូវសសៃរកប់
ក្នុងសាច់ខ្នងមួយពណ៌សចេញមកផង ។ខ្ញុំដូចជាស្រៀវ
ឆ្អឹងខ្នង ប់ុន្តែដូចជាមិនឈឺអីបន្តិចសោះ។ផ្ទុយទៅវិញ
ខ្ញុំក៏មានអារម្មេណ៍ស្រួលខ្លួន បាត់ឈឺឆ្អឹងខ្នង បាត់ឈឺ
ចង្កេះ ។ភ្លាមនោះខ្ញុំក៏ភ្លាក់ដឹងខ្លួនឡើងមានអារម្មណ៍
ថាធូរស្បើយមែន គឺបាត់ឈឺខ្នង បាត់ឈឺចង្កេះ ក្រោយ
ពីម្សិលម្ង៉ៃនិងម្សិលមិញ មានទឹកកកកសំឡីធ្លាក់មក
ច្រើនណាស់ ខ្ញុំក៏អស់កម្លាំងនឹងការកាយទឹកកកចេញ
ពីមុខផ្ទះ ទាល់តឺឈឺខ្នង ឈឺចង្កេះទៀតផង។ថ្ងៃទីមួយ
វាធ្លាក់ប្រហែលជា៣៥cmហើយម្សិលមិញវាធ្លាក់មកទៀត
ប្រហែល១០cm។ទីក្រុងម៉ុងអាល់ត្រូវគ្រប់ដណ្ដប់ដោយ
ភួយសំឡីទឹកកកយ៉ាងក្រាស់ឆ្នាំនេះ។
តាមផ្លូវថ្នល់គ្រប់ទីកន្លែងពោរពេញទៅដោយកូនភ្នំ
ទឹកកក តំរៀបគ្នាជាជួរៗតាមមុខផ្ទះអ្នកក្រុងគ្រប់ៗគ្នា។
អ្នកដែលត្រូវចតឡានលើផ្លូវ នឹងពិបាកកាយទឹកកក
ចេញដើម្បីអាចបើកឡានចេញទៅធ្វើការឬទៅផ្សារ
ហើយពេលត្រលប់មកវិញ ត្រូវទៅរកកន្លែងថ្មី ព្រោះ
កន្លែងដែលគេបានកាយទឹកកកចេញនោះត្រូវបានគេ
ចូលចតឡានរបស់គេបាត់ទៅហើយ។ការរកកន្លែង
ចតមួយទៀតគឺមិនងាយរកបានស្រួលៗទេ។ម្យ៉ាងទៀត
ពេលចតឡានតាមផ្លូវ ត្រូវមើលផ្លាកហាមចតឡាន
សំរាប់ម៉ោងគេមកកើបទឹកកក។បើយើងមានផ្ទះហើយ
មានចំណតរថយន្ត វាមិនចាំបាច់ចតឡានតាមផ្លូវថ្នល់
ទេ។វាពិបាកតែកាយទឹកកកខាងមុខផ្លូវចូលចំណត
ឡាននិងមុខផ្ទះតែប៉ុណ្ណោះ។ប៉ុន្តែ ទឹកកកច្រើនម្លឺងៗ
មើលទៅ ដូចជាបាក់កម្លាំងមុនជាស្រេចទៅហើយ ព្រោះ
វាធ្វើអោយហត់ ហើយអាចនឹងឈឺខ្នងឬចង្កេះ ឬចុកដៃ
ចុកជើងទៀតផង ។នៅវ័យកណ្ដាលមុនស្ស មិនសូវជាអ្វីទេ
ប៉ុន្តែ ដល់វ័យមួយជិតចូលនិវត្តន៍ឬចូលនិវត្តន៍ កម្លាំង
នឹងថមថយ ។ពេលនោះ មានតែទិញម៉ាស៊ីនសំអាតទឹកក
(souffleuse de neige)មកជួយទើបបាន។
ទីក្រុងម៉ុងរ៉េអាល់ចាប់ផ្ដើមសំអាតទឹកកកចេញអោយអស់
ពីផ្លវថ្នល់ពីថ្ងៃនេះទៅរហូតដល់ថ្ងៃសុក្រ។សំរាប់ទឹកកកធ្លាក់
មួយលើក45cmគេត្រូវចំណាយ45លានដុល្លារដើម្បីបោស
សំអាតគឺថា 1cm=1លានដុល្លារ។នេះជាលើកទីប្រាំហើយ
ដែលម៉ុងរ៉េអាល់ចាត់ការបោសសំអាតទឹកកកចាប់តាំង
ពីរដូវទឹកកកមកដល់។
និយាយពីសុបិនខ្ញុំ។ប្រសិនជាពេលឈឺ ហើយសុបិនបាន
ទៅពេទ្យ ហើយគេព្យាបាល់អោយជា រួចពេលភ្ញាក់ឡើងដឹង
ខ្លួនបានជាស្បើយមែននោះ ខ្ញុំនឹងឈប់មានការណាត់ជួប
ជាមួយគ្រូពេទ្យទៀតហើយ។ ពេលទៅពេទ្យម្ដងៗ ដូចជា
ធុញៗ នឹងការង់ចាំយូរ ។ខ្ញុំជឿថាមិនមាននរណាម្នាក់
ចូលចិត្តទៅពេទ្យទេ ។បើដូច្នេះ ចូរថែទាំសុខភាពរបស់ខ្លួន
និងគ្រួសារអោយបានល្អ ដើម្បីកុំអោយទៅជួបពេទ្យញឹក
ញាប់ពេក។វាជៀសមិនរួចទេទៅពេទ្យ ប៉ុន្តែបើអាច យើង
នឹងជៀស។នៅកាណាដានេះ ទៅពេទ្យគេមិនបង់លុយទេ
ហើយពេលចាស់ចូលនិវត្តន៍ ថ្លៃថ្នាំពេទ្យក៏រដ្ឋជួយចេញអោយ
ទៀត។មិនដូចស្រុកខ្មែរ មិនមានលុយ ពេទ្យមិនទទួលមើល
សូម្បីស្ត្រីរៀបឆ្លងទន្លេ មិនមានលុយបង់ ក៏មិនទទួលដែរ គឺ
ទុកអោយគ្នាស្លាប់ទាំងម្ដាយនិងទារកទៀត។ឆ្នាំមុនមានបុរស
ម្នាក់យកកូនទៅពេទ្យ គ្មានលុយបង់ ពេទ្យមិនមើល ក៏អស់
សង្ឃឹមហើយចេញមកខាងក្រៅមន្ទីរពេទ្យក៏ចងកលើដើមឈើ
ស្លាប់បាត់ទៅ ។គួរអោយអាណោចអាធ័មណាស់់។អ្នកខ្លះ រកស៊ី
មានបាន ដល់ពេលឈឺធ្ងន់ ក៏ធ្លាក់ខ្លួនក្រតែមួយភ្លែតព្រោះ
តែប្រទេសជាតិមិនមានសេវាកម្មសុខភាពអត់គិតថ្លៃដល់
ប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ។hiver2019hiver 2019mardy

គូស្នេហ៏ឬគូបដិបក្ខ?

ក្នុងសាកលលោកយើងនេះ មនុស្ស សត្វ រុក្ខជាតិ កើតមក
តែងតែមានគូស្នេហ៍ឬគូបន្តពូជ ហើយសូម្បីតែវត្ថុគ្មានវិញ្ញាណ
ខ្លះក៏អាចមានគូដែរ បើមិនគូស្នេហ៍ក៏គូបដិបក្ខដែរ។គូស្នេហ៍នៅ
ជិតស្និទ្ធជាមួយគ្នា ឯគូបដិបក្ខគឺច្រានគ្នាចេញ ដោយមិនអាច
នៅជាមួយគ្នាបានឡើយ។គូបដិបក្ខមិនមែនត្រូវតែមានន័យថា
ប្រយុទ្ធប្រឆាំងនោះទេ គឺមានន័យថាមានកម្លាំងឬធាតុផ្ទុយគ្នា
តួយ៉ាងដូចអេឡេចត្រុងមានគូរបស់វាគឺប៉ូស៊ីត្រុងដែលមិនអាច
នៅជាមួយគ្នាបានព្រោះថាបើប៉ះទង្គិចគ្នានោះ នឹងលុបបំបាត់
គ្នា ហើយនឹងរលាយខ្លួនទាំងពីរនាក់បាត់ជាពុំខាន។រឿងនេះ
ខុសគ្នានឹងចរន្តអគ្គសនីឬប៉ូលដែកឆក់ដែលចរន្តវិជ្ជមានរត់
ទៅរកចរន្តអវិជ្ជមានឬប៉ូលខាងជើងទាញឆក់ប៉ូលត្បូងហើយប៉ូល
ខាងជើងនិងខាងជើងច្រានគ្នា ក៏ដូចជាប៉ូលខាងត្បូងច្រាន
ប៉ូលខាងត្បូងដែរ។ចរន្តអគ្គសនីឬប៉ូលញីឈ្មោលនេះ មិនមែនដូច
នឹងគូបដិបក្ខទេ ព្រោះថាវាមិនស៊ីសងគ្នាមួយនឹងមួយដូច
គូបដិបក្ខដែលប្រៀបប្រដូចទៅនឹងករណី +1-1=0ឡើយ។
សូម្បីផែនដីក៏មានគូដែរគឺមេឃ។តាមជំនឿរឿងព្រេងក្រិកបុរាណ
ផែនដីដែលក្រិកហៅថាGaïaនោះ មានមេឃដែលក្រិកហៅថា
Ouranosជាគូស្នេហ៍។ដើមឡើយOuranosនៅអោបរឹតGaïaរួម
ស្នេហ៍មិនទៅណាឡើយ ហើយក៏បានបង្កើតយក្សា ទេវតានិងមនុស្ស
លោកមក។ប៉ុន្តែGaïaថប់ដង្ហើមនឹងការអោបរឹតពីOuranos
ក៏ប្រឹងរើខ្លួនចេញ តែមិនរួចក៏បានពឹងកូនៗអោយជួយ ហើយ
ទីបំផុតកូនក៏បានសំរេចកាត់លិង្គហរបស់Ouranosៗក៏ហោះឡើង
លើខ្ពស់ទៅសែនឆ្ងាយ,នោះហើយហៅថាមេឃ។ប៉ុន្តែយូរៗម្ដង
រាល់ពេលភ្លៀងOuranosអាចបន្ទាបខ្លួនមករួមស្នេហ៍ជាមួយ
Gaïaទោះមិនបានអោបរឹតយូរដូចមុនក៏បានបញ្ចេញទឹកកាម
ដែលជាភ្លៀងនោះធ្លាក់មកលើGaïaដែរ។
មានគូស្នេហ៍ពិសេសមួយខុសពីគូស្នេហ៍សត្វលោក ខុសពីផែនដី
និងមេឃ គឺគូស្នេហ៍អវកាសនិងពេលវេលា។
តាមពិត ពេលវេលាមានគូជាយូរមកហើយ ។ស្វាមីរបស់ពេលវេលា
គឺអវកាសដែលភាសាសាមញ្ញហៅថាលំហនោះអី។អ្នកទាំងពីរ
គឺជាគូស្នេហ៍ដ៏ស្មោះប្ដូរផ្ដាច់ជាងគេទាំងអស់ គឺលើសជាងស្នេហា
ទុំទាវទៅទៀតព្រោះថានៅទីណាក៏ដោយ ស្វាមីរបស់ពេលវេលា
ទៅដល់ទីណា ពេលវេលាក៏ទៅដល់ទីនោះ។ទុំនិងទាវមិននៅ
ជាមួយគ្នាគ្រប់ទីកន្លែងទេហើយក៏អាចបែកបាក់គ្នាដូចគូស្នេហ៌
មនុស្សដ៏ទៃដែរប្រសិនមានជម្លោះ។។ចំណែកអ្នកទាំងពីរនៅជាមួយគ្នា
រហូតគ្រប់វិនាទី ស្មោះភក្ដីនឹងគ្នារហូតហើយមិនអាចបែកគ្នា
បានជាដាច់ខាត គឺថាមិនមានអ្វីអាចបំបែកអ្នកទាំងពីរ
ចេញពីគ្នាបានឡើយ។នៅទីណាមានអវកាស នៅទីនោះមាន
ពេលវេលា។ប៉ុន្តែអ្នកទាំងពីរមិនមែនជាមនុស្ស មិនមែន
ជាសត្វឬរុក្ខជាតិ តែជាអង្គភាពឥតរូប ឥតក្លិន ឥត
រសជាតិ ឥតវិញ្ញាណ មានវត្តមាននៅគ្រប់កាលៈទេសៈ។
ប៉ុន្តែពេលគេថាធ្វើដំណើរក្នុងលំហ ឬធ្វើដំណើរក្នុងពេលវេលា
ដែលភាសាបារាំងថាvoyager dans l’espace ou voyager
dans le temps(ធ្វើដំណើរក្នុងលំហឬធ្វើដំណើរក្នុងពេលវេលា)
គេចង់ថាមានន័យពីរខុសគ្នា ព្រោះការធ្វើដំណើរក្នុងលំហ
គឺការធ្វើដំណើរក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ចំណែកការធ្វើដំណើរក្នុង
ពេលវេលាគឺការធ្វើដំណើរទៅអតីតកាលឬអនាគតកាល។
ប៉ុន្តែគេមិនអាចបំបែកអវកាសចេញពីពេលវេលាបានឡើយ
ដូចដែលលោកតារាវិទូCarl Saganបានមានប្រសាសន៍នោះ។
គេថែមទាំងបានស្រម៉ៃផលិតយានយន្តដែលអាចធ្វើដំណើរ
ក្នុងពេលវេលាទៀតផងគឺចង់ទៅអតីតកាលក៏បានទៅ
អនាគតកាលក៏បាន។តែដោយហេតុថាអវកាសនិងពេលវេលា
តែងនៅជាមួយគ្នាជានិច្ចនោះ ដូច្នេះ នៅក្នុងកាលទាំងបី
ត្រូវតែមានអវកាសដែរ។
តាមទ្រឹស្ដីតារាសាស្រ្ត អ្នកទាំងពីរដែលជាអវកាសនិង
ពេលវេលាបានកើតមកជាមួយគ្នាពីបន្ទុះBig Bang
ដែលជាបុព្វហេតុនៃកំណើតរបស់សាកលលោក។ក្នុង
សាកលោកយើងនេះ អ្វីដែលបានកើតហើយ ក៏នឹងត្រូវ
តែស្លាប់ ។សត្វលោករួមទាំងវត្ថុគ្មានវិញ្ញាណ ហើយនិង
អ្នកទាំងពីរក៏នឹងស្លាប់ទៅវិញដែរ។ប៉ុន្តែអ្នកទាំងពីរកើត
មកជាមួយគ្នា ហើយពេលស្លាប់ក៏នឹងស្លាប់ជាមួយគ្នាដែរ។
គឺអ្នកទាំងពីរហើយដែលគ្របដណ្ដប់សាកកលោកទាំងមូល។
គឺអ្នកទាំងពីរហើយដែលជាលំនៅដ្ឋាននៃភព ផ្កាយ ហ្គាឡាក់ស៊ី
ទាំងឡាយ ប្រៀបដូចជាទឹកជាលំនៅដ្ឋាននៃមច្ឆាទាំងឡាយដែរ។
គឺអ្នកទាំងពីរហើយដែលទ្រទ្រង់ផ្កាយ ភព អាចម៏ផ្កាយ
ល្អងធូលី ឧស្ម័ន ហ្គាឡាក់ស៊ី ពន្លឺ ក្នុងសាកលលោកនេះ។
ទោះបីថាអ្នកទាំងពីរគ្មានរូប គ្មានក្លិន គ្មានរសជាតិ
គ្មានវិញ្ញាណ ប៉ុន្តែអ្នកទាំងពីរដែលទ្រទ្រង់ផ្កាយ ភព នានា
ក៏នឹងត្រូវខូចទ្រង់ទ្រាយ របៀបដូចបាល់មួយដាក់់លើពូកៗ
នឹងត្រូវផត ឬទ្រុឌ ហើយប្រសិនជាបាល់នោះធ្ងន់មហាសែន
ធ្ងន់ឥតគណនាទម្ងន់បាន នោះនឹងចោះទំលុះអ្នកទាំងពីរ
បង្កើតបានជារូងខ្មៅមួយដែលគ្មានបាត់ គឺបាល់គេចចេញពី
អ្នកទាំងពីរបានហើយ គឺចេញទៅទីកន្លែងផ្សេងឬ
សាកលលោកមួយទៀត។មានរូងខ្មៅជាច្រើនរាប់មិនអស់
នៅក្នុងសាកលលោកនេះ ដោយមួយចំនួនធំស្ថិតនៅកណ្ដាល
ស្នូលហ្គាឡាក់ស៊ី។គឺរូងខ្មៅនោះហើយជារណ្ដៅខ្មោចរបស់ផ្កាយ
ដែលបានស្លាប់បាត់ស្រមោលទៅ គឺប្រៀបទៅដូចជាផ្នូរខ្មោច
មនុស្ស សត្វចឹងដែរ។ប៉ុន្តែរណ្ដៅនៃរូងខ្មៅនោះដំបូងមាឌ
តូចទេ លុះដោយសារគំនួចរបស់វាៗក៏ស្រូបយកធូលី ឧស្ម័ន
ផ្កាយនានាដែលនៅក្បែរ ព្រមទាំងពន្លឺផងដែរ ក៏បណ្ដាល
អោយវារីកមាឌធំឡើងៗជាលំដាប់។
លើលោកនេះ ពុំមានសត្វលោកណាអាចចេញពីអ្នកទាំង
ពីរបានទេ លើកលែងតែថាសត្វលោកកុំរស់នៅក្នុង
សាកលលោកនេះទៀត មានន័យថាបានស្លាប់ចាកចេញ
ទៅពីសាកលលោកនេះហើយ។
រីឯគូបដិបក្ខវិញ អ្នកទាំងពីរត្រូវតែមានធាតុផ្ទុយគ្នា នៅ
កន្លែងទីទៃពីគ្នា ដោយមិនប៉ះទង្គិចគ្នាទើបបានសុខ។ដោយ
សារថាគេរកឃើញថាលោកធាតុមានគូបដិបក្ខ ដូចជា
électron-positron,proton-antiproton,
quark-antiquark។ដូច្នេះហើយ តារាវិទូក៏ហ៊ានសន្និដា្ឋន
ថាសាកលលោកយើងនេះ(Univers)ក៏មានគូបដិបក្ខដែរ
(Anti-Univers)។គេគិតថាសាកលលោកយើងនេះជា
សាកលលោកវិជ្ជមាន ចំណែកសាកលលោកដែលជាគូបដិបក្ខ
គឺជាសាកលោកអវិជ្ជមានដែលមិនដឹងនៅទីណា។ប៉ុន្តែប្រសិន
ជាសាកលលោកទាំងពីរមកប៉ះទង្គិចគ្នានោះនឹងរលាយបាត់
សូន្យទាំងពីរតែម្ដង។យោង តាមតារាវិទូ Stephen Hawking
ដែលបានសរសេរនៅក្នុងសៀវភៅ
មួយរបស់់ លោកដែលមានចំណងជើងថាUne brève histoire​
du temps (ប្រវត្តិសង្ខេបនៃពេលវេលា)ត្រង់់ទំព័រ៨៨-៨៩ដូច
ខាងក្រោមនេះ៖ La découverte
du positron en 1932 confirma la théorie de​
Dirac​ et lui valut de recevoir ​le prix ​
Nobel ​en 1933. Nous savons aujourd’hui​
que ​toute particule a son anti-particule
​avec​​​ laquelle ​elle peut​​ s’annihiler.
(Dans​ le cas des particules ​​supports-de-force,
les​ anti-particules,anti-mondes et
des ​anti-gens sont faits​​ d’anti-particules.
​Cependant si vous rencontrez votre anti-vous,
ne lui ​serrez pas ​la main​! Sinon,vous disparaîtriez
​​tous ​les ​deux dans un ​grand ​éclair ​de lumière.
ដែលប្រែដូចតទៅនេះថា៖របកគំហើញនៃប៉ូស៊ីត្រុង(គូបដិបក្ខ
របស់់អេឡេចត្រុង) ក្នុងឆ្នាំ១៩៣២បង្ហាញអោយឃើញជា
ក់់ស្ដែងលើទ្រឹស្ដីរបស់់លោក Diracហើយ ដែលនំាអោយ
លោកបានទទួលនូវរង្វាន់់ណូបែល(Nobel)នៅក្នងឆ្នំា១៩៣៣។
សព្វថ្ងៃនេះយើងដឹងថាគ្រប់់ចុណ្ណភាគ(particule)
ទំាងអស់់វាមានចុណ្ណភាគ បដិបក្ខ(anti-particule)
ដែលលុបបំបាត់់(ធ្វើអោយរលាយទៅជាសូន្យ) គ្នានឹង
គ្នាបាន។(ក្នុងករណីនៃចុណ្ណភាគទ្រទ្រង់់កំលំាង,ចុណ្ណភាគ
បដិបក្ខគឺវា ដូចតែចុណ្ណភាគខ្លួនវាហ្នឹង)។ប្រហែលជាអាច
មានសាកលលោកបដិបក្ខ,មនុស្សបដិបក្ខដែលផ្សំផ្គុំឡើង
ដោយចុណ្ណភាគបដិបក្ខ។ប៉ុន្តែ ប្រសិនជាអ្នកជួបគូបដិបក្ខរបស់់
អ្នក​សូមកុំចាប់់ដៃគាត់់!មិនចឹងទេ អ្នកទំាងពីរនឹងរលាយ
បាត់់ខ្លួន ក្នុងផ្លេកពន្លឺដ៏ធំមួយ។

ទោះបីយ៉ាងណា វាក៏នឹងបានក្លាយជាពន្លឺដែរ។
វាមិនរលាយ ជាសូន្យនោះទេ។ប៉ុន្តែ នៅមានចំងល់់មួយទៀត
ចោទឡើង៖តើពន្លឺជាអ្វី?តាមទ្រឹស្ដី រូបវិទ្យា,ពន្លឺគឺជា
ចុណ្ណភាគផង និងជារលកផងបានន័យថាជារូបធាតុនិង
អរូបធាតុmatériel et immatérielព្រោះវាជា
photons(ចុណ្ណភាគនៃពន្លឺ) ផងនិងondes(រលក)ផង។
ប៉ុន្តែពន្លឺអាចកើតចេញមកពីលោកធាតុឬអលោកធាតុ។
ពន្លឺ ត្រូវតែកើតចេញពីប្រភពណាមួយ ទោះជាប្រភព
នោះជារូបធាតុក្ដី អរូបធាតុក្ដី ដូចជារូបខ្មោច
ឬទេវតា ជាពន្លឺដែលសំដែងអោយ មនុស្សម្នាក់ណា
បានឃើញ ដែលភាសាបារាំងហៅថា apparitions នោះ។

ជួនកាលគេរអ៊ូរទាំនឹងអ្នក ជួនកាលគេពេញចិត្តនឹងអ្នក!(ដោយ ថេន ម៉ារឌី)

ជួនកាលគេរអ៊ូរទាំនឹងអ្នក ជួនកាលគេពេញចិត្តនឹងអ្នក!
(ដោយ ថេន ម៉ារឌី)
ភ្លេចៗខ្លួនអ្នកនាំឆ្នាំថ្មីចូលដល់ខែពីរបាត់។អ្នកដឹងទេ?
មនុស្សចូលចិត្តដើរលេងសប្បាយ មិនចង់អោយអ្នកដើរ
លឿនពេកទេគឺចង់អោយអ្នកដើរសន្សឹមៗដើម្បីអោយ
គេបានក្រេបយករសជាតិជីវិតសប្បាយបានយូររបៀបដូច
គេក្រេបភេសជ្ជៈដ៏មានឱរសជាតិឆ្ងាញ់ម្ដងបន្តិចៗកុំអោយ
ឆាប់អស់អញ្ចឹង។ប៉ុន្តែអ្នកមិនស្ដាប់នរណាឡើយ អ្នកមិនរង់ចាំ
នរណាឡើយ អ្នកមិនអើពើនឹងនរណាម្នាក់ឡើយ អ្នកដើរ
លឿនទៅមុខអត់អាចថយក្រោយឡើយ ។។
ជួនកាលគេរអ៊ូរទាំថាអ្នកដូចជាដើរយឺតម្លេះ?មែនឬ?
តើអ្នកដឹងទេកាលណាគេរអ៊ូរទាំថាអ្នកដើរយឺត?គឺកាលគេ
ធ្វើការយូរម៉ោង ហើយនឿយហត់ រួចរំពឹងថានឹងបានដល់
ម៉ោងឈប់ធ្វើការហើយត្រលប់ទៅផ្ទះបានសំរាក ឈប់នឿយ
ហត់ និងឈប់ស្រេកឃ្លាន។អ្នកហាក់ដូចជាដើរយឺត កាល
ដែលគេកំពុងទន្ទឹងចាំទទួលអ្វីមួយឬនរណាម្នាក់ដោយ
អន្ទៈសា។ឬជួនកាលនៅមន្ទីរពេទ្យ គួរអោយធុញណាស់
ឃើញអ្នកដូចជាដើរយឺតពេកហើយ។មានថ្ងៃខ្លះ ទៅពេទ្យធំ
ចាំជួបវេជ្ជបណ្ឌិតត្រូវចំណាយអ្នកសឹងមួយថ្ងៃ ក៏មាន។
គួរអោយធុញនឹងអ្នកណាស់!។ជួនកាល ការធ្វើដំណើរក្នុង
យន្តហោះរឹតតែនាំអោយគេធុញនឹងអ្នកទៀតហើយ
ព្រោះអ្នកក្ដោបក្ដាប់អ្នកធ្វើដំណើររាប់ម៉ោងទើបព្រលែង
គេ ដោយធ្វើអោយគេអត់ងងុយ អស់កម្លាំងនិង
ធុញទ្រាន់ជាពន់ពេក។
ប្រសិនជាអាចដេកលក់ស្រួល ប្រហែលជាមិនសូវធុញនឹង
អ្នកប៉ុន្មានឡើយ។ជួនកាលដែលគេខឹងអ្នកដើរលឿនពេក
ឬដើរយឺតពេកមិនត្រូវចិត្តគេ គឹថាចង់សម្លាប់អ្នកឬក៏ថា
បង្កើតអ្នកដូចជាបង្កើតកូនរបស់គេចឹង។ជួនកាលទៀតគេ
ចាត់អ្នកដូចជាលុយឬរបស់ដែលគេដាក់អ្នកបានក្នុងហោប៉ាវ
ព្រោះគេថាយកអ្នកទៅធ្វើនេះធ្វើនោះជៀសជាងចំណាយ
អ្នកអត់ប្រយោជន៌ជាដើមឬពុំនោះទេគេទុកអ្នកដូច
ជារបស់ដែលគេបាត់ហើយស្វែងរកយកមកវិញចឹងជា
ដើម។ល។នកខ្លះគេសួរគ្នាថាមានអ្នកអត់?របៀបដូច
អ្នកជាកម្មសិទ្ធរបស់គេទៅហើយ។មានគ្រូបង្រៀនខ្លះ
ណែនាំសិស្សអោយចេះគ្រប់គ្រងលើអ្នកទៀតផង
ដើម្បីអាចធ្វើកិច្ចការផ្ទះនិងកិច្ចការសាលាបាន។តាម
ពិតទៅ គ្រូគួរតែណែនាំសិស្សអោយចេះគ្រប់គ្រង
លើខ្លួនឯងវិញទៅត្រូវ។
អ្នកចម្រៀងណុប ប៉ាយ៉ារិទ្ធនិងសុគន្ធ នីសាបានច្រៀង
បទចម្រៀងមួយដាក់ចំណងជើងជាឈ្មោះរបស់
អ្នកទៀតផង ព្រោះអ្នកក៏មាននាមល្បីដូចគេដែរ
ហើយមានគុណបំណាច់ដ៏ធំដល់គូស្នេហ៌ព្រោះតែអ្នក
ទើបគេបានជួបគ្នា បានស្គាល់គ្នា ហើយស្រឡាញ់គ្នា។
គុណបំណាច់ដ៏ធំធេងមួយទៀតគឺថាដោយសារអ្នក
ទើបពិភពលោក រុក្ខជាតិ សត្វលោក វិវត្តន៌ឬចំរើន
វ័យពីក្មេងទៅចាស់ និងទីបំផុតទៅកាន់មរណភាព។
ជួនកាល មនុស្សខ្លះគេសប្បាយចិត្តនឹងការរកស៊ី
មានបានគេថាអ្នកគឺជាមាសប្រាក់ ។គេមិនបណ្ដោយ
អោយអ្នកកន្លងលឿនទៅអត់ប្រយោជន៌ឡើយ ព្រោះ
អ្នកដូចជាលុយដែលហូរចូលហោប៉ៅរបស់គេចឹងពេល
គេបានធ្វើការឬរកស៊ីមិនឈប់ឈរ។ក្នុងកំឡុងពេល
ហ្នឹងអ្នកក៏អាចឈ្លៀតឱកាសដើរកាន់តែលឿន ព្រោះ
ថាមួយសប្ដាហ៌ៗកន្លងទៅមុខលឿន នំាអោយគេ
ភ្លេចការសម្រាករំហែកាយ ឬការហាត់ប្រាណដើម្បីសុខ
ភាពទៀតផង។ហើយភ្លេចៗខ្លួនដោយស្រេ្តសជីវិតច្រើន
ទៀតផង ក៏ឆាប់ចាស់។
គេថាមនុស្សវ័យក្មេង អាចឆាប់មានសក់ស្កូវច្រើនដោយ
សារស្រ្តេសច្រើនមិនចាំបាច់ចាំដល់អាយុ៥០ឬ៦០ឆ្នាំឡើយ។
ជួនកាលខ្លះទៀត គេថាអ្នកដូចជាទឹកដែលហូរមិន
វិលត្រលប់ឡើយ។ជួនកាលគេស្ដាយអ្នកដែលកន្លងផុត
ទៅ។ជួនកាលគេបន់អោយអ្នកកន្លងហួសទៅនឹងអាល់
ឆាប់ចប់រឿង។អ្វីដែលនឹកឬអាឡោះអាល័យ គឺរូបភាព
នៃសម្រស់វ័យក្មេងនិង ទិដ្ធភាពដ៏ល្អត្រកាលដី ដែលគេ
អាចឃើញឡើងវិញបានត្រឹមតែក្នុងរូបថតប៉ុណ្ណោះ។
អ្នកដឹងទេមានតែក្នុងរូបទេដែលគេអាចចាប់ឬបញ្ឈប់
អ្នកមិនអោយទៅណាបាន ។

សុបិនប្រាប់អំពីការពិត,ខ្ញុំជឿ

_យប់មិញ សុបិនបាននាំខ្ញុំមកដល់ភពមួយនៅជើងឯភ្នំមួយ
ដ៏ល្អស្អាតប្រណិត។តែមួយភ្លែតសោះ ខ្ញុំបានឡឿងដល់កំពូលភ្នំ
ឃើញរុក្ខជាតិល្អស្រស់បំព្រងជុំវិញក្រសែភ្នែក។ខ្ញុំបោះជំហានដើរ
ដូចជាមិនសូវប្រញាប់ ដោយរវល់គន់មើលមនុស្សម្នាកំពុងសប្បាយ
រីករាយនៅទីរមណីយដ្ឋាននេះ ដែលប្លែកដូចជាមិនធ្លាប់ដែលឃើញ
មានសោះ។។ភ្នំខ្ពស់ណាស់តែខ្ញុំដើរឡើងដូចជារំភើយ គ្មានហត់
បន្តិចសោះ។មានមនុស្សម្នាក់ខ្ញុំបាននិយាយសាសងជាមួយបាន
បន្តិចក៏បែកគ្នា។បរិវេណមានរុក្ខជាតិផ្សេងៗ មានបុប្ផាស្រស់ស្អាត
មានព្រៃឈើបៃតងស្រស់ ក្នុងលំហមេឃដ៏ធំល្វឹងល្វើយ។
ពេលព្រឹក ភ្ញាក់ឡើង ខ្ញុំប្រាប់អូនសុផាថា ៖បងយល់សប្តិថាជា
បានទៅលេងភពមួយល្អស្អាតណាស់ មើលទៅសប្បាយណាស់។
អូនសុផាតបថា៖ទៅជាមួយនរណាខ្លះ?ខ្ញុំថាទៅម្នាក់ឯង។អូនសុផា
សួរទៀតថា៖ម្ដេចមិនយកអូនទៅផង? ខ្ញុំសើចមិនដឹងឆ្លើយថា
ម៉េចទៅវិញ ក៏សំរេចតបដូច្នេះថា៖បើអូនមិនញុាំសាច់ ទើបបង
អាចយកទៅជាមួយបាន។អូនសុផាសើចហើយឆ្ងល់ថាម៉េចបាន
ជាចឹង?ខ្ញុំថាទាល់តែអូនអត់ញុាំសាច់ដូចបងទើបអាចនាំទៅជា
មួយបាន។
(នេះជាលក្ខខ័ណ្ឌ :D)
_សុបិនមួយទៀត២០១៩៖ខ្ញុំបានមកដល់ភពមួយទៀត
មានអាគារផ្ទះធំខ្ពស់កប់ពពក ដែលផែនដីមិនមានដូចឡើយ។
ខ្ញុំមានអារម្មណ៌រំភើបខ្លាំងណាស់ដោយបានឃើញទីក្រុងដ៏ធំ
មហាសាលយ៉ាងនេះ។
__សុបិនមួយផ្សេងទៀតឆ្នាំ២០១៨៖ព្រឹកព្រលឹមឡើង គ្រាន់
តែភ្ញាក់ឡើង រៀបចំខ្លួនហើយ ខ្ញុំចាកចេញពីផ្ទះភ្លាមដើរ
ទៅរកទិញកញ្ចប់អាហារទុកសម្រាប់ញុាំតាមផ្លូវ ។រួចហើយទៅ
តម្រង់ជួររង់ចាំជិះយានយន្ត(មិនដឹងរថយន្តឬយានអ្វីទេ)។
ការធ្វើដំណើររបស់ខ្ញុំនេះគឺទៅជាមួយមនុស្សជាច្រើនផ្សេងទៀត។
ការតម្រង់ជួរចាំចូលជិៈយានយន្តបានមួយភ្លែត ក៏ស្រាប់តែ
យើងមកដល់ព្រៃឈើធំមួយមានដើមឈើខ្ពស់ៗណាស់ដែល
មិនទំនងមានដូចនៅលើផែនដីនេះទេ ហើយឃើញ
ដើមឈើមួយដើមដុះខ្ពស់សន្លឹមក្បែរជើងភ្នំមានមនុស្សម្នាក់
ដេកសំរាកលើដើមឈើនោះ លុះភ្ញាក់ងើបឡើងផ្អើលសត្វ
ស្លាបៗហើរឡើងទៅលើ។ខ្ញុំនៅឯក្រោមងើយមើលឃើញដើម
ឈើខ្ពស់ពេកគួរអោយស្ញើបណាស់។
_ថ្ងៃមួយក្នុងខែកុម្ភះឆ្នាំ ២០១៧ ខ្ញុំសុបិនថាខ្ញុំត្រូវបានគេនាំទៅ
កាន់ឋានសួគ៌ជាន់ទីដប់។ ការធ្វើដំណើរឡើងទៅហាក់ដូចជា
ជិៈជណ្តើរយន្តឈប់នៅជាន់ទីបី ខ្ញុំឃើញផ្លូវចូលពោរពេញ
ទៅដោយពន្លឺហើយនៅឆ្ងាយបន្តិចមានរបស់របរជាច្រើននៅ
តាមច្រកចូល។ ហើយភ្លាមៗនោះខ្ញុំត្រូវបានគេប្រាប់ថានេះគឺ
ជាន់ទីបីទេ ។ គឺជាន់ទី ១០ ដែលខ្ញុំត្រូវទៅ។ ភ្លាមៗនោះខ្ញុំក៏
ភ្ញាក់ខ្លួនឡើង រំជួលចិត្តស្ដាយមិនបានទៅដល់ជាន់ទីដប់។
_សុបិនមួយក្នុងយប់ថ្ងៃពុធ៧មិនាឆ្នាំ១៩៩៥៖ខ្ញុំយល់
សប្តិថាកំពុងអង្គុយអានសៀវភៅមួយក្បាលលើបង់មួយ
ក្នុងទីប្រជុំផ្សារទំនើប ស្រាប់តែមានស្រ្តីម្នាក់ក្នុងសម្លៀក
បំពាក់ពណ៌ស បានមកក្បែរខ្ញុំហើយសួរខ្ញុំថា តើឯង
អានសៀវភៅនេះចប់ហើយឬនៅ?គាត់ក៏ប្រាប់ថា
គាត់បានអានសៀវភៅនេះដែរ។សៀវភៅនោះមាន
ចំណងជើងថាNous sommes tous immortels
និពន្ធដោយលោកPatick Drouot។ខ្ញុំក៏ឆ្លើយឡើង
មិនបង្អង់ថាខ្ញុំបានអានចប់អស់ហើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំអាន
ឡើងវិញត្រង់កន្លែងណាដែលចាប់ចិត្តខ្លំាង។រំពេចនោះ
គាត់ក៏ចាកចេញបាត់ទៅដោយ មិនវាចាអ្វីតបមក
វិញឡើយ។
____________________________________________
ពិភពលោកនេះ ដូចជាទឹកដែលហូរមិនវិលត្រលប់ គឺជាពិភពលោក
ដែលប្រែប្រួលមិនចេះឈប់ឈរឡើយ។ពិភពលោកនេះគឺជាពិភពលោក
មិនមាននៅជានិរន្តរឡើយ។
ជឿទេថាមានសាកលោកមួយពិត មិនចេះប្រែប្រួល មាននៅជា
និរន្តរ ជាអមតៈ មិនមានការកើតចាស់ ឈឺ ស្លាប់ដែលត្រូវតែជា
គោលដៅនៃសេចក្ដីប្រាថ្នារបស់មនុស្សលោកទាំងពួង។
______________________________________________

តើអ្នកដឹងទេ?

ត្រីងៀតប្រៃខ្លាំង ធ្វើម៉េចទើបបន្សាបវាអោយឈប់ប្រៃខ្លាំង?
គឺត្រូវយកវា​ទៅត្រាំទឹកអំបិលអោយបានមួយសន្ទុះធំ រួចលាង
វាអោយស្អាត។ទឹកសាបមិនបន្សាបវាបានលឿនទេ ។ចំណែក
ទឹកអំបិល វិញវាបឺតយកជាតិប្រៃពីត្រីងៀតបានយ៉ាងឆាប់
រហ័សហើយធ្វើអោយបាត់ប្រៃខ្លាំងយ៉ាងលឿន។មនុស្សមាន
សមាជិកគ្រួសារស្លាប់ កើតទុក្ខខ្លាំង ធ្វើម៉េចទើបបន្សាប
ទុក្ខខ្លាំងបាន?គឺត្រូវ ស្ដាប់ធម៌ទេសនា ឬស្មូតឬស្ដាប់ចំរៀង
កំសត់ ។មិនត្រូវ ទៅរាំច្រៀង ឬស្ដាប់ចំរៀងរាំញាក់ឡើយ។ឬ
ក៏អាចធ្វើដំណើរទេចរណ៍ទៅលេងមាត់សមុទ្រស្រូបខ្យល់អាកាស
បរិសុទ្ធឬកំសាន្តព្រៃ កំសាន្តភ្នំឬប្រាសាទបុរាណផ្សេងៗ។
អ្នកជំងឺខ្លះបានស្បើយដោយបានដើរកំសាន្តមាត់សមុទ្រស្រូប
ខ្យល់បរិសុទ្ធហើយផឹកទឹកក្រូចពោធិសាត់។មិនតែប៉ុណ្ណោះត្រូវ
ទទួលស្គាល់ថាជីវិតនរណាក៏ផុយស្រួយដូចគ្នា។ គ្មាននរណាមាន
ជំរករឹងមាំដើម្បីធានាការពារជីវិតខ្លួនឯងបានគ្រប់ពេលវេលា
នោះទេ។ទីបំផុត សំរាប់គ្រប់គ្នា ជីវិតនឹងទៅដល់ទីបញ្ចប់ដោយ
គេចមិនរួច ព្រោះជីវិតគឺកើត ចាស់ ឈឺ ស្លាប់។គ្រប់អ្វីៗជា
របស់យើងគ្រាន់តែជារបស់បណ្ដោះអាសន្ននតែប៉ុណ្ណោះ ។
ចំណែកឯជីវិតរបស់ខ្លួនយើងម្នាក់ៗក៏ជារបស់បណ្ដោះអាសន្នដែរ
ព្រោះសេចក្ដីស្លាប់មិនទៀងឡើយ។ជីវិតមនុស្សយើងបើធៀប
នឹងជីវិតផ្កាយឬជីវិតអមតៈ គឺខ្លីណាស់ ហាក់ដូចជាមួយ
ពព្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ។ដូច្នេះហើយ ប្រសិនជាមានជីវិតអមតៈ
ក្រោយសេចក្ដីស្លាប់ តើចង់បានទេ គ្រប់គ្នា?ជីវិតអមតៈគឺ
ឈប់កើតឈប់ស្លាប់ហើយក៏ឈប់មានទុក្ខ(មានតែសុខនិង
សប្បាយ:Béatitude) ដូចករណីព្រះពុទ្ធចូលព្រះបរិនិពា្វន។
ដោយ ថេន ម៉ារឌី

មនុស្សទាំងអស់ចង់បានសេចក្ដីស្ងប់

ទីណាមានការស្អប់ វានឹងមិនមានសេចក្តីស្ងប់ទេ។ សេចក្ដីស្ងប់កើតចេញពីសេចក្តីស្រឡាញ់និងការគោរព។ ដូច្នេះមិនត្រូវរំពឹងថាមានសេចក្តីស្ងប់ទេ ប្រសិនបើអ្នកបង្កើតអោយមានការស្អប់។
_Là où il y a de la haine, il n’y aura pas de paix. La paix vient de l’amour et du respect. Ne vous attendez donc pas à la paix si vous créez de la haine.
_Where there is hatred, there will be no peace.Peace comes from love and respect.So don’t expect to have peace if you create hatred.
_ที่ซึ่งมีความเกลียดชังจะไม่มีความสงบฯความสงบมาจากกวๅมรักและความเคารพฯดังนั้นอย่าคาดหวังความสงบถ้าคุณสร้างความเกลียดชังฯ
ฺBy Then Mardy

La démonstration de la vérité

Je ne vous demande pas de croire à ce que je pense .Mais, vous pouvez penser à ce que je crois.Moi,je crois à ce que je pense.La vérité existe même si ce monde s’en va.La vérité existe  par la pensée ou même par le rêve.Le philosophe français Renée Descartes a dit que :”Je pense donc je suis ”.Il voulait dire par là qu’il est sa pensée et non son corps lorsqu’il écrivait:<Je suis mes pensées.Je suis ce que je pensais.Je ne suis pas mon corps. Je suis une chose qui pense.Je suis mes pensées… Je suis ce que je pensais. Je ne suis pas mon corps.  Je ne suis pas du tout le rassemblement de mes membres qui s’appelait le corps.  Je ne suis pas un vent, une respiration ou une vapeur qui a pénétré et est sorti de  mon corps. Je ne suis qu’une chose qui pense c’est-à-dire un esprit ou une raison.> de la même manière je dirais:.Pour  le rêve,je ne crois pas qu’il est rien ou vide de sens .Il pourrait être le lien entre ce monde temporel et le monde intemporel.De cette façon, le rêve  pourrait être un messager qui nous transmet un message.

Un jour dans le mois de Février de l’année 2017 J’ai rêvé qu’on m’emmenait au paradis du dixième(étage) ciel.Le moyen de transport,ça semblait monter dans un ascenseur.A un moment donné,Je me suis arrêté au  troisième étage(ciel) et J’ai vu l’entrée pleine de lumière et un peu loin il y avait beaucoup de choses le long de l’entrée . Et Tout d’un coup,on me disait que ce n’est pas le troisième étage(ciel).C’est au  dixième étage(ciel) que je devrais aller.Soudainement,Je me suis réveillé.

On dit souvent que le rêve ,ce n’est pas vrai.C’est vrai.Je rêvais des fois que J’ai gagné le gros lot de  loto 6/49  et mon rêve me donnait même les numéros gagnants.L’important ce n’est pas ce que j’attendrait  de mon rêve.L’important c’est que Je rêve de ce  qu’il existe.Si je rêvais de vous,c’est parce que vous existiez.Si vous n’existiez pas ,Je ne rêverais pas de vous.Alors,lorsque je rêvais de paradis,c’est parce que le paradis existait.Si le paradis n’existait pas,Je n’en rêverais pas.