Category Archives: ចំលែក

ព្រឹត្តិការណ៍នានាមិនធម្មតាកើតមានចំពោះខ្ញុំតាំងពីកុមារភាព

_ចុងឆ្នាំ១៩៧៥៖កាលនោះប្រហែលជាម៉ោងដប់ ខ្ញុំម្នាក់
ឯងចេញទៅក្រោយផ្ទះតាយាយខ្ញុំ (ភូមិត្នោតស្រុកកញ្ជ្រៀច
ខេត្តព្រៃវែង) ដោយដើរលើដីទួលក្បែររបងហើយតម្រង់
ទៅចំការមននៅខាងឆ្វេងផ្ទះ។នៅលើដីទួលនេះមាន
បង្គន់មួយនៅជិតច្រកចេញទៅក្រៅ។ខ្ញុំត្រូវដើរកាត់ពី
មុខបង្គន់នេះ ក៏ស្រាប់តែមានដៃវែងមួយចេញពីបង្គន់
ឈោងមកចាប់ខ្ញុំ ៗរហ័សដែរក៏គេចទាន់ហើយក្រឡេក
មើលទៅក្នុងបង្គន់ ឃើញមនុស្សប្រុសចម្លែកម្នាក់មាន
ភ្នែកធំៗប៉ុនពងមាន់ ។មិនបង្អង់ខ្ញុំរត់គេចយ៉ាងលឿន
ចុះទៅចំការមនទៅដល់ឃើញមានក្មេងអ្នកជិតខាង
ពីរបីនាក់ ខ្ញុំក៏ប្រាប់ពួកគេថាមានមនុស្សចម្លែកភ្នែក
ប៉ុនពងមាន់ ក៏នំាពួកគេយកដុំថ្មទៅគប់បង្គន់ ។ប៉ុន្តែ
ពេលទៅដល់ យើងគប់ដុំថ្មពីរបីគ្រាប់ មិនឃើញ
មនុស្សនោះចេញមកសោះ គឺគាត់ចេញទៅណា
បាត់ទៅហើយ។
_ក្រោយបែកអាពតប៉ុន្មានខែ គ្រួសារខ្ញុំផ្លាស់ប្ដូរលំនៅមក
នៅឯអូរាំងឪ បានផ្ទះថ្មមួយផ្ទាល់ដីនៅ តែមិនទាន់មានបង្គន់
ប្រើនៅឡើយទេ។យប់រំលងអាធ្រាត្រមួយ ប៉ាគាត់ងើបចេញ
ទៅបត់ជើងនៅវាលស្រែក្រោយផ្ទះ ដោយដើរកាត់ខាងក្រោម
ដើមអំពិលមួយដើម។ពេលគាត់កំពុងបត់ជើង ឮសូរអ្វីនៅ
លើដើមអំពិល ក៏ងើយមើលទៅ ឃើញមនុស្សស្រីម្នាក់កំពុង
យកទំពក់ឬស្សីបេះផ្លែអំពិលខ្ចី។ប៉ាដូចជាគ្មានអារម្មេណ៍ខ្លាច
អីបន្តិច ក៏សួរទៅមនុស្សចម្លែកនោះថាធ្វើអីហ្នុង? មនុស្ស
នោះក៏ឆ្លើយឡើងថា បេះផ្លែអំពិលយកទៅជ្រក់ត្រីប្រឡាក់។
មិនយូរប៉ុន្មាន ក៏ចុះពីដើមអំពិលហើយដើរចេញបាត់ទៅ។
ប៉ាមើលមនុស្សនោះមិនឃើញច្បាស់ក្នុងផ្ទៃមេឃងងឹត
ហើយនឹកឆ្ងល់ខ្លាំងណាស់ មិនដែលមាននរណាបេះផ្លែអំពិល
យប់កណ្ដាលអាធ្រាត្រ មើលម៉េចឃើញ?។ព្រឹកឡើងគាត់
ប្រាប់មាក់អំពីហេតុចម្លែកនេះ ។
ម៉ាក់គាត់ភ័យខ្លាចជំនួស ហើយគាត់និយាយប្រាប់កូនៗ
តគ្នាដោយគិតថាប៉ាខ្មោចលងយប់មិញ។សូមជំរាប់ថានៅ
ចម្ងាយប្រហែលជា១០ម៉ែត្រពីដើមអំពិលនោះ មានអណ្ដូង
ទឹកមួយពោរពេញដោយខ្មោចមនុស្សដែលត្រូវបានគេ
សម្លាប់ហើយទម្លាក់ចូលកាលពីសម័យប៉ុលពត(១៩៧៥-១៩៧៩)។
_មានរឿងហេតុចម្លែកមួយក្នុង១៩៩៣កើតឡើងកាល
ខ្ញុំនៅផ្ទះជួលជាមួយជីដូនប្រុសមួយនិងពួកម៉ាក់់របស់់
គាត់់។ព្រឹកថ្ងៃមួយ ខ្ញុំក្រោកពីដេកមុនគេក៏ដើរចូលទៅ
បន្ទប់់បាយ ស្រាប់់តែឃើញទឹកដក់់់ល្ហាចពេញលើការ៉ូក្នុង
បន្ទប់់បាយ។ទឹកនោះគឺពណ៌ស គឺអាចថាជាទឹកដោះគោ
ក៏បានពីព្រោះដូចនឹងទឹកដោះគោមែនទែន។ប៉ុន្តែខ្ញុំ
មិនបានហិតក្លិនមើលអោយដឹងថាជាទឹកស្អីទេ។ខ្ញុំក៏ទៅ
ហៅពួកគាត់់ទំាងពីរនាក់់មកមើលហើយសួរថាទឹកស្អីនេះ?
មាននរណាផឹកដោះគោ?បើម្នាក់់ៗមិនដែលទិញទឹកដោះ
គោមកផឹកផង?ពួកគាត់់គ្រវីក្បាលថាមិនបានទិញ
ទឹកដោះគោមក ហើយបើទិញមកពិតជាឃើញថង់់ឬ
ប្រអប់ទឹកដោះគោក្នុងទូរទឹកកកមិនខាន។ខ្ញុំខ្លួនឯង
ជឿថាពួកគេមិនលេងល្បែងលេងសើចជាមួយខ្ញុំទេ ។
ម្នាក់់ៗឆ្ងល់់មិនដឹងរឿងហ្នឹងវាមកពីស្អី។
_ឆ្នាំ១៩៩៤នៅ ស្នាក់នៅផ្ទះខាងលើដដែល ពេលដែល
ខ្ញុំនៅផ្ទះម្នាក់ឯង ដូច្នេះហើយក៏ចូលបន្ទប់ងូតទឹកអត់
បិទទ្វារ ។កំពុងងូតទឹកស្រាប់តែឮគេហៅឈ្មោះខ្ញុំ៖ម៉ារឌី។
ខ្ញុំក៏ប្រញាប់យកន្សែងមករុំខ្លួនចេញមកក៏អត់ឃើញ
នរណាម្នាក់។ខ្ញុំក៏ចូលបន្ទប់ទឹកងូតទឹកបន្តទៀត។ពេលល្ងាច
យើងនៅផ្ទះជុំគ្នា ខ្ញុំក៏សួរពួកគេៗថាមិនបាននៅផ្ទះទេ។
_ឆ្នាំ២០០៥ពេលខ្ញុំទើបបានរើមកនៅផ្ទះ
ថ្មីនេះ,នាពេលយប់់មួយ ខ្ញុំទើបទំរេតខ្លួនគេង ស្រាប់
តែឮសូរអ្វីមួយដ៍ធ្ងន់់ធ្លាក់់នៅចំពីមុខទ្វារចំណតឡាន
របស់់ខ្ញុំ។យប់់នោះនៅរដូវក្ដៅ គ្មានខ្យល់់បក់អីទេហើយ
មេឃក៏ស្រឡះល្អដែរ។ភ្លាមនោះខ្ញុំអើតមើលតាម
មាត់់បង្អួច ក៏មិនឃើញអ្វីភ្លាក់់ដែរ។ខ្ញុំក៏ត្រូវតែចុះទៅ
ក្រោមមើលអោយដឹងស្អីជាស្អី ។ប៉ុន្តែខ្ញុំអត់់បើកពន្លឺ
ភ្លើងអគ្គិសនីក្នុងផ្ទះទេ គឺខ្ញុំយកពិលមួយមកកាន់់ហើយ
ដើរឆ្លុះទៅមើលទ្វារខាងក្រោមនោះ។
ខ្ញុំដើរថ្នមៗ តិចៗ បើសិនជាមានចោរគាស់់ផ្ទះ កុំអោយ
វាផ្អើល។ប៉ុន្តែចុះពេលទៅដល់់ មានសភាពស្ងាត់់ធម្មតា…
ហើយខ្ញុំគិតថាគ្មានមនុស្សឬសត្វអីណាមកធ្វើអោយ
ឮសូរនេះទេ។ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏ទៅបើកទ្វារមើលហើយក៏មិន
ឃើញមានអ្វីធ្លាក់់មកមុខទ្វារចំណតឡានរបស់់ខ្ញុំដែរ។
តាមទំហឹងសូរធ្លាក់់នោះ,ខ្ញុំគិតថាមិនមែនជាសូរធ្លាក់់
របស់់តូចតាចទេគឺវាដូចជាវត្ថុធំដ៏ធ្ងន់់មួយធ្លាក់់អោយ
ក្រហូងដីចឹងឬ ដូចជាអ្វីមួយធ្លាក់់ឮសូរក្ដាំង!
_២០០៦ខ្ញុំកំពុងនិយាយជាមួយកូនស្រីនិមលក្នុង
បន្ទប់គេងស្រាប់តែឮមាត់មនុស្សនិយាយគ្នានៅជាន់
ខាងក្រោម។ខ្ញុំខ្លាចថាខ្ញុំឮតែម្នាក់ឯង ក៏សួរទៅនិមលៗ
ថាឮដែរ។បន្តិចក្រោយមកខ្ញុំក៏ទៅសួរអូនសុផាដែល
កំពុងដេរនៅជាន់ក្រោមដី ។អូនសុផាតបមកថាអត់
មាននរណាមកផ្ទះយើងទេ ហើយក៏អត់ឮសូរមាត់
មនុស្សណានិយាយគ្នាដែរ។

សុបិនប្រាប់អំពីការពិត,ខ្ញុំជឿ

_យប់មិញ សុបិនបាននាំខ្ញុំមកដល់ភពមួយនៅជើងឯភ្នំមួយ
ដ៏ល្អស្អាតប្រណិត។តែមួយភ្លែតសោះ ខ្ញុំបានឡឿងដល់កំពូលភ្នំ
ឃើញរុក្ខជាតិល្អស្រស់បំព្រងជុំវិញក្រសែភ្នែក។ខ្ញុំបោះជំហានដើរ
ដូចជាមិនសូវប្រញាប់ ដោយរវល់គន់មើលមនុស្សម្នាកំពុងសប្បាយ
រីករាយនៅទីរមណីយដ្ឋាននេះ ដែលប្លែកដូចជាមិនធ្លាប់ដែលឃើញ
មានសោះ។។ភ្នំខ្ពស់ណាស់តែខ្ញុំដើរឡើងដូចជារំភើយ គ្មានហត់
បន្តិចសោះ។មានមនុស្សម្នាក់ខ្ញុំបាននិយាយសាសងជាមួយបាន
បន្តិចក៏បែកគ្នា។បរិវេណមានរុក្ខជាតិផ្សេងៗ មានបុប្ផាស្រស់ស្អាត
មានព្រៃឈើបៃតងស្រស់ ក្នុងលំហមេឃដ៏ធំល្វឹងល្វើយ។
ពេលព្រឹក ភ្ញាក់ឡើង ខ្ញុំប្រាប់អូនសុផាថា ៖បងយល់សប្តិថាជា
បានទៅលេងភពមួយល្អស្អាតណាស់ មើលទៅសប្បាយណាស់។
អូនសុផាតបថា៖ទៅជាមួយនរណាខ្លះ?ខ្ញុំថាទៅម្នាក់ឯង។អូនសុផា
សួរទៀតថា៖ម្ដេចមិនយកអូនទៅផង? ខ្ញុំសើចមិនដឹងឆ្លើយថា
ម៉េចទៅវិញ ក៏សំរេចតបដូច្នេះថា៖បើអូនមិនញុាំសាច់ ទើបបង
អាចយកទៅជាមួយបាន។អូនសុផាសើចហើយឆ្ងល់ថាម៉េចបាន
ជាចឹង?ខ្ញុំថាទាល់តែអូនអត់ញុាំសាច់ដូចបងទើបអាចនាំទៅជា
មួយបាន។
(នេះជាលក្ខខ័ណ្ឌ :D)
_សុបិនមួយទៀត២០១៩៖ខ្ញុំបានមកដល់ភពមួយទៀត
មានអាគារផ្ទះធំខ្ពស់កប់ពពក ដែលផែនដីមិនមានដូចឡើយ។
ខ្ញុំមានអារម្មណ៌រំភើបខ្លាំងណាស់ដោយបានឃើញទីក្រុងដ៏ធំ
មហាសាលយ៉ាងនេះ។
__សុបិនមួយផ្សេងទៀតឆ្នាំ២០១៨៖ព្រឹកព្រលឹមឡើង គ្រាន់
តែភ្ញាក់ឡើង រៀបចំខ្លួនហើយ ខ្ញុំចាកចេញពីផ្ទះភ្លាមដើរ
ទៅរកទិញកញ្ចប់អាហារទុកសម្រាប់ញុាំតាមផ្លូវ ។រួចហើយទៅ
តម្រង់ជួររង់ចាំជិះយានយន្ត(មិនដឹងរថយន្តឬយានអ្វីទេ)។
ការធ្វើដំណើររបស់ខ្ញុំនេះគឺទៅជាមួយមនុស្សជាច្រើនផ្សេងទៀត។
ការតម្រង់ជួរចាំចូលជិៈយានយន្តបានមួយភ្លែត ក៏ស្រាប់តែ
យើងមកដល់ព្រៃឈើធំមួយមានដើមឈើខ្ពស់ៗណាស់ដែល
មិនទំនងមានដូចនៅលើផែនដីនេះទេ ហើយឃើញ
ដើមឈើមួយដើមដុះខ្ពស់សន្លឹមក្បែរជើងភ្នំមានមនុស្សម្នាក់
ដេកសំរាកលើដើមឈើនោះ លុះភ្ញាក់ងើបឡើងផ្អើលសត្វ
ស្លាបៗហើរឡើងទៅលើ។ខ្ញុំនៅឯក្រោមងើយមើលឃើញដើម
ឈើខ្ពស់ពេកគួរអោយស្ញើបណាស់។
_ថ្ងៃមួយក្នុងខែកុម្ភះឆ្នាំ ២០១៧ ខ្ញុំសុបិនថាខ្ញុំត្រូវបានគេនាំទៅ
កាន់ឋានសួគ៌ជាន់ទីដប់។ ការធ្វើដំណើរឡើងទៅហាក់ដូចជា
ជិៈជណ្តើរយន្តឈប់នៅជាន់ទីបី ខ្ញុំឃើញផ្លូវចូលពោរពេញ
ទៅដោយពន្លឺហើយនៅឆ្ងាយបន្តិចមានរបស់របរជាច្រើននៅ
តាមច្រកចូល។ ហើយភ្លាមៗនោះខ្ញុំត្រូវបានគេប្រាប់ថានេះគឺ
ជាន់ទីបីទេ ។ គឺជាន់ទី ១០ ដែលខ្ញុំត្រូវទៅ។ ភ្លាមៗនោះខ្ញុំក៏
ភ្ញាក់ខ្លួនឡើង រំជួលចិត្តស្ដាយមិនបានទៅដល់ជាន់ទីដប់។
_សុបិនមួយក្នុងយប់ថ្ងៃពុធ៧មិនាឆ្នាំ១៩៩៥៖ខ្ញុំយល់
សប្តិថាកំពុងអង្គុយអានសៀវភៅមួយក្បាលលើបង់មួយ
ក្នុងទីប្រជុំផ្សារទំនើប ស្រាប់តែមានស្រ្តីម្នាក់ក្នុងសម្លៀក
បំពាក់ពណ៌ស បានមកក្បែរខ្ញុំហើយសួរខ្ញុំថា តើឯង
អានសៀវភៅនេះចប់ហើយឬនៅ?គាត់ក៏ប្រាប់ថា
គាត់បានអានសៀវភៅនេះដែរ។សៀវភៅនោះមាន
ចំណងជើងថាNous sommes tous immortels
និពន្ធដោយលោកPatick Drouot។ខ្ញុំក៏ឆ្លើយឡើង
មិនបង្អង់ថាខ្ញុំបានអានចប់អស់ហើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំអាន
ឡើងវិញត្រង់កន្លែងណាដែលចាប់ចិត្តខ្លំាង។រំពេចនោះ
គាត់ក៏ចាកចេញបាត់ទៅដោយ មិនវាចាអ្វីតបមក
វិញឡើយ។
____________________________________________
ពិភពលោកនេះ ដូចជាទឹកដែលហូរមិនវិលត្រលប់ គឺជាពិភពលោក
ដែលប្រែប្រួលមិនចេះឈប់ឈរឡើយ។ពិភពលោកនេះគឺជាពិភពលោក
មិនមាននៅជានិរន្តរឡើយ។
ជឿទេថាមានសាកលោកមួយពិត មិនចេះប្រែប្រួល មាននៅជា
និរន្តរ ជាអមតៈ មិនមានការកើតចាស់ ឈឺ ស្លាប់ដែលត្រូវតែជា
គោលដៅនៃសេចក្ដីប្រាថ្នារបស់មនុស្សលោកទាំងពួង។
______________________________________________

មិនគួរអោយជឿ៎(3)

1.Prahlad Jani ជាយោគីឬអ្នកកាន់សាសនាហិណ្ឌូជនជាតិឥណ្ឌា
បានរស់នៅដោយអត់បរិភោគចំណីអាហារនិងទឹកហើយមិនដែល
បត់ជើងតូចជើងធំឡើយ តាំងតែពីលោកមានអាយុ៨ឆ្នាំក្រោយពេល
ដែលទេពធីតាបីអង្គគឺព្រះនាងKaliព្រះនាងLakshmiនិងព្រះនាង
Saraswatiបង្ហាញនាំផ្លូវអោយដើរតាម នាយប់អាធ្រាត្រមួយ។
Prahlad Jani ក៏យល់ព្រមប៉ុន្តែបានសួរថាតើបានម្ហូបអាហារ
អីបរិភោគ?ទេពធីតាទំាងបីអង្គក៏បានយកម្រាមដៃ
ម្នាក់មួយមកចុចលើបបូរមាត់Prahlad Jani ហើយវាចាប្រាប់
ថាឯងអត់ត្រូវការបារម្ភពីម្ហូបអាហារទៀតទេ។ចាប់តាំងពីគ្រានោះមក
Prahlad Janiក៏ឈប់បរិភោគចំណីអាហារ ឈប់ផឹកទឹក ហើយក៏
ឈប់បត់ជើង។Prahlad Janiកើតនៅឆ្នាំ១៩២៧។លោកអត់បរិភោគ
ចំណីអាហារនិងទឹកអស់រយៈពេល៨៤ឆ្នាំហើយ។លោកបានអះអាងថាលោក
នឹងរស់រហូតដល់អាយុមួយពាន់ឆ្នាំ(១០០០ឆ្នាំ)។លោកបានប្រាប់ថា
អាហារទិព្វដែលនាងទេពធីតាទំាងបីផ្ដល់អោយនោះគឺហូរចូលទៅក្នុង
មាត់របស់លោកតាមរន្ធតូចមួយជាប់នឹងក្រអូមមាត់។ដូច្នេះហើយលោក
ក៏ល្បីឈ្មោះពេញទាំងក្នុងនិងក្រៅប្រទេសហើយធ្វើអោយគេងឿងឆ្ងល់គ្រប់គ្នា
រហូតដល់ថ្ងៃមួយក្នុងឆ្នាំ២០០៣វេជ្ជបណ្ឌិតប្រមាណជា៤០នាក់បាន
សុំអោយលោកសាកល្បងអត់អាហារនិងទឹកក្នុងបន្ទប់ឃ្លាំមើលមួយដោយ
កាមេរ៉ា២៤ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃសំរាប់រយៈពេល១០ថ្ងៃនៅឯមន្ទីរពេទ្យSterling
ក្នុងរដ្ឋGujarat ប្រទេសឥណ្ឌា។លោកPrahlad Janiក៏បាន
ឈ្នះការសាកល្បងធ្វើអោយវេជ្ជបណ្ឌិតទំាងអស់រងការអាម៉ាស។
វេជ្ជបណ្ឌិតShahបានប្រកាស់ប្រាប់ថាមានសញ្ញានៃការកកើតទឹកនោម
ដែលផ្លោកនោមស្រូបយកទៅបាត់អស់ ដោយមិនដឹងហេតុអ្វីឡើយ។វិទ្យាសាស្រ្ត
មិនអាចបកស្រាយពន្យល់បានទេ។ក្នុងឆ្នាំ២០១០លោកPrahlad Jani បានយល់ព្រមអោយគេធ្វើការសាកល្បងម្ដងទៀតសំរាប់រយៈពេលលើកនេះ
គឺ១៥ថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែ លទ្ធផលគឺដូចការសាកល្បងលើកទីមួយដែរ។

2.Olm សត្វត្រកួតយក្សខ្វាក់ភ្នែកទាំងពីរនៅប្រទេសចិនអាចរស់
រយៈពេល១០ឆ្នាំដោយមិនត្រូវការស៊ីចំណីអាហារ។

3.នៅប្រទេសកាណាដា ក្នុងឆ្នាំ១៨៨៧ ចុងភៅម្នាក់រកប្រាក់ចំណូល
បាន២ដុល្លារក្នុងមួយសប្ដាហ៍ ហើយអ្នកដែលជិៈរថយន្តក្រុងទៅធ្វើការ
ត្រូវចំណាយ25%នៃប្រាក់ខែរបស់ខ្លួនសំរាប់ការធ្វើដំណើរ។

(សរសេរនិងបកប្រែដោយថេន ម៉ារឌី)INDIA-SCIENCE-DEFENCE-FOOD-OFFBEATsalamandrecuisinière1887

ឪឡឹកគូបជប៉ុនមួយថ្លៃ១២៨ដុល្លារ

ឪឡឹកគូប មិនមានទេក្នុងធម្មជាតិ។ជប៉ុនផលិតឪឡឹកគូបនេះដោយ
បញ្ចូលផ្លែឪឡឹកពេលមិនទាន់់ធំទៅក្នុងប្រអប់់ជ័រគូបមួយហើយទុកវាទាល់់
តែធំណែនក្នុងប្រអប់់នោះក៏ចេញជារាងគូប(Cube)ធ្វើអោយប្លែកហើយល្អ
មើល។ដូច្នេះហើយបានជាគេអាចលក់់វាថ្លៃដល់់ទៅ១២៨ដុល្លារក្នុងមួយផ្លែ។
ចំណែកផ្លែឪឡឹកមូលធម្មតា លក់់នៅប្រទេសកាណាដាថ្លៃពី៣ទៅ១០
ដុល្លារប៉ុណ្ណោះ។

ឪឡឹកកាណាដាខាងលើទាំងពីរនេះលក់់មួយថ្លៃតែ៤ដុល្លារប៉ុណ្ណោះ

កំពប់់ទឹកក្ដៅមួយកែវលើLaptop

កាលពីយប់់ថ្ងៃទី២៨មេសា២០១២កន្លងទៅនេះ ពេលខ្ញុំកំពុងបើក អិនអើណែត
លេង មួយស្របក់់ក៏ទៅយកទឹកក្ដៅមួយកែវមកដាក់់លើតុបាយក្បែរLaptop
ហើយលើកនំមួយចាន(នំដូងកូរស្ករឈ្មោះថាElizabeth cakeទើបទិញពីផ្សារ) មកបំរុងញុំាជាមួយទឹកក្ដៅ ក៏ប៉ះកែវទឹកដួលទៅលើLaptopៗ រលត់់ភ្លើង បាត់់
រូបភាពលើអេក្រង់់ភ្លាម ។ពេលនោះខ្ញុំប្រញាប់់លើកវាក្រឡាប់់ចាក់់ទឹកចេញ ក្រែងជួយសង្រ្គោះវាបាន។ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ ខ្ញុំក៏ដកយកថ្មវាចេញដែរកុំ
អោយមានចរន្តភ្លើងនៅក្នុងLaptop ក្នងពេលឈ្លក់់ទឹក។រួចហើយខ្ញុំចង់់អោយ
វាឆាប់់ស្ងួត ក៏ឆ្កូតៗទៅយកប្រដាប់់ផ្លុំសំងួតសក់់ មកផ្លុំវាទាល់់តែក្ដៅខ្លំាងរបេះ
ប៊ូតុងអស់់ប្រាំមួយគ្រាប់់ ។ខ្ញុំនឹកខឹងខ្លួនឯងណាស់់ដោយសារមិនចេះប្រយ័ត្ន។
Laptopមួយនេះ ខ្ញុំទើបតែទិញមិនទាន់់បានកន្លះឆ្នំាផងទេ ។វាថ្លៃប្រាំរយចិតសិប
ដុល្លារ។ ក្រោយពីបានគិតថាវាស្ងួតហើយ ទើបខ្ញុំយកថ្មមកដាក់់បញ្ចូលវាវិញ
ហើយបើក សាកមើល ក៏នៅតែអត់់ដើរ គឺគ្មានឃើញអ្វីទំាងអស់់នៅលើអេក្រង់់
ហើយមុន ពេលចូលគេង ខ្ញុំបើកវាសាកមើលម្ដងទៀត ក៏វានៅតែដដែលចឹង។
ស្អែកឡើង ទៅផ្សាររកទិញបានមួយថ្មីទៀត ប៉ុន្តែ ទិញបានទំាងipad2មួយផង។
លែងរវល់់នឹងLaptopដែលរលាកទឹកក្ដៅនោះ ខ្ញុំក៏ទុកវាមួយកន្លែង ដោយ
បំរុង យកវាទៅបោះចោលក្នុងពេលឆាប់់ខាងមុខ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំទុកវាក្នុងឡានរយៈ
ពេលបីបួនថ្ងៃ លុះដល់់ថ្ងៃសំរេចបោះចោល ក៏សាកបើកវាមើលម្ដងទៀតជា
ពេលចុងក្រោយ វាក៏ដើរ ដោយចេញរូបភាពលើអេក្រង់់ដូចមុន ។អស្ចារ្យណាស់់
ខ្ញុំ មិននឹកស្មានជាវាដើរឡើងវិញបានចឹងសោះ។វាដូចជាស្លាប់់ហើយ រស់់ឡើង
វិញ យ៉ាងម៉េចអញ្ចេះ?ខ្ញុំបានមើលរឿងHolidayកំប្លែងរបស់់Mr Beanឃើញ
Mr Beanបានធ្វើកំពប់់កាហ្វេមួយកែវលើLaptopរបស់់បុរសម្នាក់់ដែលកំពុង
គេងលក់់ក្នុងរទេះភ្លើង ក្នុងពេលធ្វើដំណើរ ក៏ស្រាប់់តែវាឆេះចេញផ្សែង…
មើលទៅខូចបាត់់ទៅហើយ។

ចៀនកូនមាន់់

ថ្ងៃអាទិត្យនេះ ញុំាបាយថ្ងៃត្រង់់ហើយដូចជាមិនសូវឆ្អែត ទើបបានជាពេលរសៀល ម៉ោងពីរកន្លះ ក៏ហេវបាយទៀត។អញ្ចឹងមានតែញុំាបាយកក តែអត់់មាន ម្ហូប អីញុំាជាមួយ ទើបបើកទូរទឹកកកទៅ ក៏គិតឃើញភ្លាមថានឹងចៀន ពងមាន់់ ញុំា ពីព្រោះវាស្រួលចំអិន ហើយលឿន មិនចាំយួរ៖គឺគ្រាន់់តែ យកពងមាន់់មួយ មកគោះដាក់់ចាន វាយ(កូរ)វាអោយសព្វ ហើយដាក់់ អំបិល ស្ករស និងម្រេច ហើយ វាយវាបន្ថែមបន្តិចទៀតដើម្បីអោយរស ជាតិលាយចូលគ្នាបានល្អ។ ក្នុងពេលកំពុងកូរ ខ្ញុំឆ្លៀតយកខ្ទះមកកំដៅ ដាក់់ខ្លាញ់់ ដើម្បីពេលវាយពងមាន់់ ហើយ អាចចាក់់ វាចូលទៅក្នុងខ្ទះ ភ្លាមតែម្ដង។ ខ្ញុំ ចង់់អោយខ្ទះក្ដៅខ្លំាង ដើម្បី ចៀនពងមាន់់ទៅឆាប់់ឆ្អិន។ ដូច្នេះ មុននឹងចាក់់ពងមាន់់ចូលទៅក្នុងខ្ទះ ខ្ញុំចាក់់ បន្តិចមើល ក៏ស្រាប់់តែ វាចេញជារូបរាងកូនមាន់់មួយ ដូចជាគំនូរមួយយ៉ាងស្អាត។ ពិតជាចៃដន្យ មែន។ខ្ញុំ មិននឹកស្មានដល់់សោះ។ខ្ញុំចៀនពងមាន់់អូមឺឡែត ញុំាម្ដងឬពីរដង សឹងរាល់់អាទិត្យមិនដែលខានទេប៉ុន្តែមិនដែលជួបចៃដន្យចឹងសោះ។ សូមមើលរូបខាងក្រោមនិងខាងក្រោមដែលខ្ញុំថតទុក។

ជួយរកមូលហេតុផង៖រូបថតនេះថតពីណាម៉ោ?

កាលពិថ្ងៃទី១០មករាឆ្នំា២០១១ កូនស្រីនិចខ្ញុំ(អាយុជិតបួនឆ្នំា)បាន
ឆក់់យកម៉ាស៊ីនថតពីដៃខ្ញុំហើយទៅថតនេះថតនោះក្នុងផ្ទះ ស្រាប់់តែ
ថតបានរូបមួយខាងលើនេះ,ខ្ញុំក៏ឆ្ងល់់រហូតមក ប៉ុន្តែមិនបានសួរនរណាទេ
ក៏ចេះតែឆ្ងល់់តែខ្លួនឯងម្នាក់់់ ហើយក៏មិនបាននឹកឃើញថានឹងសរសេរ
ដាក់់ប្រកាស់់សួរចំងល់់នៅវើតប្រេសសោះ។ខ្ញុំក៏ថែរក្សារទុករូបថតនេះរហូតមក
ដើម្បីអាចទុកសួរឬទុកឆ្ងល់់រហូតមក។ខ្ញុំប្រើម៉ាស៊ីថតkodakរបស់់ខ្ញុំនេះ
ជាងបីឆ្នាំមកហើយ ហើយក៏មិនដែលមានបញ្ហាអ្វីដែរ ។កាលទើបទិញ
មកដំបូងខ្ញុំមិនដឹងថាអាចដាក់់ថ្ងៃខែបាន រហូតដល់់ប្រើបានប្រហែល
មួយខែជាង ឬពីរខែ ទើបចេះដាក់់អោយមានថ្ងៃខែជាប់់រូបថត
ហើយទើបអាចដឹងថារូបថតមួយៗថតនៅថ្ងៃណាបាន។និយាយតាម
ត្រង់់,ខ្ញុំឆ្ងល់់ណាស់់ ទោះជាថាមិនមែនជាអ្វីធំដុំ តែខ្ញុំចង់់ដឹងមូលហេតុអ្វី
បានជាកូនស្រីខ្ញុំម្នាក់់នេះដូចរូបខាងក្រោមអាចថតចេញជារូបក្រហម
ទំាងផ្ទំាងពេញយ៉ាងនេះទៅវិញ?