Monthly Archives: ខែកក្កដា 2011

ហេតុអីប្រជាជនខ្មែរចេញទៅព្យាបាលនៅស្រុកវៀតណាម?

តើប្រព័ន្ធព្យាបាលស្រុកខ្មែរយើងយ៉ាងម៉េចបានជាមិនអាចព្យាបាល
សុខភាពប្រជាជនខ្មែរបាន?មិនថាជំងឹនោះធ្ងន់់ធ្ងរពេកណាស់់នោះទេ…
ប៉ុន្តែប្រជាជនខ្មែរដូចជាមិនមានទំនុកចិត្តលើពេទ្យខ្មែរ ទាល់់តែនំាអោយ
ប្រជាជនខ្មែរជាច្រើនដែលមានលុយសំរាប់់ព្យាបាលចាកចេញទៅ
ព្យាបាលនៅស្រុកវៀតណាម ទោះជាត្រូវបង់់ថ្លៃអស់់ប៉ុន្មានក៏ដោយ។
ម្យ៉ាងទៀតរឿងប្រព័ន្ធព្យាបាលសុខភាពនៅស្រុកខ្មែរ,ខ្ញុំដូចជា
អត់់យល់់ហេតុអីបានជារដ្ឋមិនអាចព្យាបាលអោយប្រជាជនទូទៅ
បានដោយអត់់គិតថ្លៃ?។នេះជារឿងអាយុជីវិតរបស់់ប្រជាជនខ្មែរ…
បើរដ្ឋមិនអាចធានាការព្យាបាលសុខភាពប្រជាជនខ្លួនឯងទេ..រដ្ឋកើត
ឡើងដើម្បីអ្វី?ហើយរដ្ឋកើតឡើងដោយសារនរណា?មិនដោយសារ
ប្រជាពលរដ្ឋទេអី?ដូច្នេះរដ្ឋមានតួនាទីមួយត្រូវធានាសុខមាលភាព
សង្គម សន្តិសុខសង្គម…ដល់់ប្រជាពលរដ្ឋទូទៅ។បើរដ្ឋមិនអាច
ព្យាបាលពលរដ្ឋខ្លួនឯងបានទេ..មុខតែនំាអោយពលរដ្ឋជាពិសេស
អ្នកក្រីក្រ រងទុក្ខវេទនា ទំាងក្រុមគ្រួសារពេលសមាជិកគ្រួសារណា
ម្នាក់់ធ្លាក់់ខ្លួនឈឺហើយត្រូវការព្យាបាលបន្ទាន់់ដូចជាជំងឺធ្ងន់់
ដែលតម្រូវអោយចំណាយប្រាក់់ច្រើនដើម្បីសង្រ្គោះជីវិត។
ពេលកន្លងទៅថ្មីៗនេះ មានពួកម៉ាកប្អូនថ្លៃខ្ញុំម្នាក់់មានឪពុកឈឺធ្ងន់់ ក៏ចេញទៅ
ព្យាបាលឯស្រុកវៀតណាមព្រោះស្រុកខ្មែរយើងមិនចេះព្យាបាល
ជំងឹធ្ងន់់ទេទាល់់តែទៅស្រុកវៀតណាមឬថៃទើបមានសង្ឃឹម។
ខ្ញុំឮគាត់់ប្រាប់់មកថាទៅព្យាបាលនៅស្រុកវៀតណាមមួយថ្ងៃត្រូវ
ចំណាយអស់់ប្រហែល១០០០ដុល្លារអាមេរិក ហើយគាត់់ស្នាក់់ជាង
មួយសប្ដាហ៌អស់់ជាង៧០០០ពាន់់ដុល្លារហើយក៏នៅតែគ្មានសង្ឃឹមទៀត។
ហឺ!…ធ្វើម៉េចទៅចឹង?អស់់លុយហើយនៅតែគ្មានសង្ឃឹម។
នរណាស្រលាញ់់លុយជាងជីវិត?ចុះហេតុអីបានជាគេមិនអាចដឹង
ជាមុនថាជំងឹនោះត្រូវព្យាបាលបានឬមិនបាននៅស្រុកវៀតណាម?
បើព្យាបាលមិនកើត ចំាបាច់់អីទៅវៀតណាមនោះ?ស្រុកខ្មែរយ៉ាងម៉េច
បានជាអោយប្រជាពលរដ្ឋខ្លួនឯងចេះតែចេញទៅព្យាបាលជំងឺនៅ
ស្រុកវៀតណាម?នេះខ្ញុំមិននិយាយតែជំងឺឈឹធ្ងន់់នោះទេ..ជំងឺឈឺល្មមៗ
ក៏ខ្មែរមួយចំនួនចេញទៅព្យាបាលនៅស្រុកវៀតណាមដែរ។ខ្ញុំឮថាព្យាបាលនៅ
ស្រុកខ្មែរអស់់ថ្លៃពេក ។ឯនៅស្រុកវៀតណាមព្យាបាលអស់់ថោកហើយ
មានទំនុកចិត្តទៀតផង ទើបបានជាខ្មែរយើងចូលចិត្តចេញទៅ
ព្យាបាលនៅទីនោះ។ឬមួយនេះជានរយោបាយរបស់់វៀតណាមទេ
ដែលគ្រប់់គ្រងលើប្រព័ន្ធថែរក្សាសុខភាពខ្មែរ ហើយដែលមិនអនុញាតិអោយ
ខ្មែរព្យាបាលជំងឺធំៗបាន ដើម្បីអោយខ្មែរយកលុយទៅចាក់់ចូល
ហោប៉ៅវៀតណាមខ្លួនឯងជាជាងចូលហោប៉ៅខ្មែរយើង?យ៉ាងនេះយ៉ាងហ្នឹង
នឹងធ្វើអោយខ្មែរវេទនាគ្មានទីបញ្ចប់់…ខំប្រឹងធ្វើការ-រកស៊ី
ពេលឈឺយកលុយទៅចាយស្រុកគេគឺលុយហូរចូលស្រុកគេយ៉ាងងាយៗៗ
ទុកអោយខ្មែរនៅតែក្រឬកាន់់តែក្រ។

Advertisements

ដំណើរទស្សនាប្រាសាទបុរាណខ្មែរនៅអង្គរ(ភាគ១៣)

នៅទិសខាងជើង ជាប់់នឹងទួលព្រលានដំរីគឺជាទួលព្រះលានស្ដេចគម្លង់់។
ស្ថិតនៅជាប់់នឹងផ្លូវដែលកាត់់ពីមុខព្រះរាជវំាង ទួលព្រលានស្ដេចគម្លង់់
បែរទៅទិសខាងកើតដែរ គឺទល់់មុខនឹងព្រលានរាជវំាងនិងប្រាសាទសួព្រ័ត្រ។
ទួលព្រលានស្ដេចគម្លង់់ គឺជាទួលដីខ្ពស់់ធំទូលាយហើយមានរូបចម្លាក់់
ស្ដេចគម្លង់់នៅចំកណ្ដាល។ច្រកឡើងទៅលើទួល ធ្វើឡើងដោយជញ្ជាំងពីរកៀកគ្នា
ដែលមានរូបចម្លាក់់ពាសពេញរាប់់មិនអស់់។រូបចម្លាក់់លិបទំាងឡាយតាមជញ្ជាំង
ទំាងខាងក្នុងនិងខាងក្រៅ សុទ្ធតែជារូបទេពអប្សរ ស្រីរាំរបំា រូបអាទិទេព
និងរូបសត្វគ្រុឌ ហើយនិងរូបសត្វនាគក្បាលប្រាំ ដែលលេចផុសឡើង
សឹងតែលៀនចេញមកក្រៅ។

រូបចម្លាក់់ស្ដេចគម្លង់់* ដែលស្ថិតនៅកណ្ដាលទួល គឺជារូបចម្លាក់់មនុស្ស
ដងខ្លួនទទេ អង្គុយជើងឆ្វេងបត់់ផ្ដេក ជើងស្ដាំបញ្ឈរ របៀបដូចគ្រូទាយតាមចិញ្ចើម
ថ្នល់់ដូច្នោះឯង។ឯដៃឆ្វេងដាក់់លើជើងឆ្វេងហើយដៃស្ដាំដាក់់ជើងស្ដាំ។មុខមាត់់
រូបចម្លាក់់ មានទឹកមុខញញឹម ពុំមានអ្វីដែលបងបង្ហាញថារូបចម្លាក់់នេះ
តំណាងរូបចម្លាក់់មនុស្សឃ្លង់់ឡើយ។ដំណើរទំនងពីដើមមកដែលនំាអោយ
គេហៅរូបចម្លាក់់នេះថាស្ដេចគម្លង់់គឺព្រោះតំាងពីគេរកឃើញរូបចម្លាក់់នោះមក
គេឃើញមានស្លាកស្នាមពណ៌សពព្រុសនៅតាមដៃ ជើងឬដងខ្លួន ហើយក្នុងនគរខ្មែរ
នាសម័យអង្គរ មានគេដំណាលតៗគ្នាមកថា មានព្រះមហាក្សត្រខ្មែរមួយអង្គ
បានកើតជំងឺឃ្លង់់។ដូច្នេះហើយទើបគេនំាគ្នាហៅរូបចម្លាក់់នោះរូបចម្លាក់់ស្ដេចគម្លង់់។
ឯទួលប្រាសាទ ដែលតំកល់់រូបចម្លាក់់ស្ដេចគម្លង់់ ត្រូវបានគេហៅថាទួល
ព្រលានស្ដេចគម្លង់់។
ម្យ៉ាងទៀតមានរឿងនិទានមួយដំណាលថា៖ កាលដើមឡើយ នៅអង្គរមាន
ស្ដេចកំណាចមួយអង្គ ដែលរស់់នៅគិតតែសប្បាយមានស្រីស្នំស្អាតៗនៅនែបនិត្យ
រៀងរាល់់ថ្ងៃ ដោយគ្មានកង្វល់់អ្វីដល់់ប្រជារាស្រ្តម្ដងណាឡើយ។ស្ដេចអង្គនេះ គ្មាន
បានបំពេញការអ្វីសោះដើម្បីជួយយកអាសារប្រជារាស្រ្តរបស់់ព្រះអង្គ ដែលរស់់នៅ
ក្នុងសភាពក្រីក្រលំបាក។ថ្ងៃមួយ មានការបះបោរមួយបានកើតឡើងប្រឆំាងនឹង
ស្ដេចកំណាច។ពេលនោះ មានស្រ្តីចំណាស់់ម្នាក់់ដែលចង់់សងសឹកស្ដេចកំណាច
ដែលបានចាប់់បង្ខំកូនស្រីតែមួយរបស់់គាត់់អោយមកធ្វើជាស្រីស្នំនៅព្រះរាជវាំង
នោះ បានដកហូតយកកូនកំាបិតមួយមកចាក់់ព្រះអង្គ ។ភ្លាមនោះស្ដេចកំណាច
ក៏ដួលដេកនឹងដី រួចគាត់លោតពីលើហើយយកកំាបិតមកចាក់់ស្ដេច។
បន្ទាប់់មកគាត់់ចាប់់រឹតស្ដេចជាប់់នឹងដៃប្រកបដោយកំហឹងពុះពោរ។
ឃើញដូច្នោះ ពួកអាមាត្យក៏នំាគ្នាស្ទុះមកជួយសង្រ្គោះស្ដេច ហើយនៅពេល
ជាមួយគ្នានេះ ពួកគេក៏សំលាប់់ស្រ្តីនោះចោលទៅ។ប៉ុន្តែស្រ្តីនេះ កើតជំងឺឃ្លង់់
ហើយមុខរបួសស្ដេចប្រឡាក់់ឈាមរបស់់គាត់់។ដូច្នោះហើយទើបបានជា
ស្ដេចឆ្លងជំងឺឃ្លង់់។លុះចំណេរកាលតមកគេហៅស្ដេចអង្គនោះថាស្ដេចគម្លង់់។

*រូបចម្លាក់់ស្ដេចគម្លង់់ សព្វថ្ងៃតាំងនៅឯសារមន្ទីរភ្នំពេញ។រូបចម្លាក់់ដែលនៅ
តំាងលើទួលនោះ គឺជារូបចម្លាក់់ចំលងដែលធ្វើពីស៊ីម៉ង់់ ប៉ុន្តែត្រូវដាច់់ក្បាលទៅហើយ។

បុរាណវត្ថុវិទូខ្លះ មានជំនឿថាថាព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧កើតជំងឹឃ្លង់់ ព្រោះ
គេបានឃើញរូបចម្លាក់់ព្រះអង្គនៅតាមជញ្ជំាងប្រាសាទមួយកំពុងបង្ហាញ
ដំបៅដៃនិងជើងដល់់ស្រ្តីទំាងឡាយដែលនៅជុំវិញព្រះអង្គ ហើយនៅក្បែរ
ព្រះអង្គមានបុរសពីរនាក់់ លើកថាសមួយដាក់់ផ្លែឈើម្យ៉ាងដែលស្រដៀង
នឹងផ្លែឈើដែលគេផ្ដល់់អោយអ្នកកើតជំងឹឃ្លង់់ សំរាប់់ធ្វើជាថ្នំាកែរោគឃ្លង់់។
ដូច្នេះហើយ បានជាគេសង្ស័យថាព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧កើតជំងឹឃ្លង់់។
ម្យ៉ាងទៀត ហេតុដែលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧បានសង់់មន្ទីរពេទ្យទំាងមួយ
រយពីរមន្ទីរនោះ រឹតតែនំាអាទ៌ិអោយបុរាណវត្ថុវិទូមានសេចក្ដីសង្ស័យដូច្នោះ។
ទោះបីយ៉ាងណា គេពុំមានភស្តុតាងណាមួយដែលបង្ហាញច្បាស់់ថាព្រះបាទ
ជ័យវរ្ម័នទី៧កើតជំងឹឃ្លង់់ឡើយ។នៅលើរូបចម្លាក់់ស្ដេចគម្លង់់ មានអក្សរចារឹក
ដែលអាចអោយអ្នកប្រវត្តិសាស្រ្តមួយចំនួនបកស្រាយថារូបចម្លាក់់នោះ
គឺជាព្រះយមរាជ។
លោកGeorge Coedès អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវអារ្យធម៌ខ្មែរម្នាក់់ មានជំនឿថា
ប្រាសាទបុរាណខ្មែរភាគច្រើនជាទីសាការៈបូជាព្រះមហាក្សត្រ ហើយថា
អដ្ឋិធាតុព្រះមហាក្សត្រខ្មែរបានត្រូវគេតំកល់់ទុកនៅក្នុងប្រាសាទទំាងនោះផង
បន្ទាប់់ពីការបូជាសព។ហេតុនេះ លោកយល់់ថាព្រះរាជឈាបនដ្ឋានស្ថិតនៅ
លើទួលព្រលានស្ដេចគម្លង់់ ហើយរូបចម្លាក់់នោះដែលតំណាងព្រះយមរាជ
ត្រូវបានគេដាក់់តំកល់់នៅលើដីទួលនេះដើម្បីបំរើពិធីនៃឈាបនកិច្ច។