រំលឹកអនុស្សាវរីយ៍ឈឺចាប់់មួយ(12)

ប្អូនងូតទឹកភ្លៀងដោយរីករាយចិត្តណាស់់ព្រោះបានប្រឡែងគ្នាលេងជាមួយ
ក្មួយៗ។ក្រោមភ្លៀងធ្លាក់់ដូចទឹកឈូ ប្អូនដោះស្បែកជើងរបស់់ប្អូនទៅបណ្ដែត
លើទឹកហូរជាមួយក្មេងៗឯទៀត។ប្អូនបណ្ដែតវាពីទីខ្ពស់់ហើយទៅរង់់ចាំចាប់់វា
នៅទីទាបដែលស្ថិតនៅក្បែរលូទឹក រួចហើយប្អូនរត់់មកបណ្ដែតវានៅទីខ្ពស់់
ដដែលទៀត គឺថាប្អូនរត់់ចុះរត់់ឡើង ជាច្រើនសារ ដូចមិនចេះហត់់ តែប្អូនបាន
សប្យាយចិត្ត ។ប៉ាដែលឈរងូតទឹកភ្លៀងនៅក្បែរនេះដែរ មើលថែដំណំាក្នុង
កូនច្បារតូចមួយរបស់់យើងខាងមុខផ្ទះ(1.50mx0.50m) ផង មើលប្អូន
រត់់លេងផង ។ទឹកភ្លៀងធ្លាក់់មកច្រើន មានរយៈពេលយូរ។ប្អូននិងក្មួយៗ
ងូតទឹកភ្លៀងជាមួយបង ហាក់់ដូចជាមិនអស់់ចិត្តទេ ដោយបំរុងងូតទាល់់
តែភ្លៀងរាំង។ពេលភ្លៀងជិតរំាង ទើបយើងឈប់់ងូត ហើយនំាគ្នាចូលផ្ទះ
ផ្លាស់់សំលៀកបំពាក់់ រួចបានកក់់ក្ដៅបន្ទាប់់ពីងូតទឹកភ្លៀងត្រជាក់់ហើយនោះ។
ពាងទឹកយើងទំាងពីរពេញទឹកភ្លៀងព្រៀប។តែប៉ុណ្ណេះ,យើងសំបូរទឹកប្រើ
មួយរយៈពេលធំហើយ ព្រោះរដូវភ្លៀងធ្លាក់់កំពុងចូលមកដល់់ ។ដូច្នេះ យើង
មិនចាំបាច់់ទិញទឹកគេមកប្រើប្រាស់់ទៀតទេ។ក្រោយភ្លៀងរំាងហើយ មេឃស្រឡះ
រួចបាត់់ខ្យល់់បក់់ផាត់់។អ្វីៗជុំវិញ ដូចជាជ្រះស្អាតល្អ។ឯរុក្ខជាតិជុំវិញ មានសភាព
ស្រស់់បំព្រង រេរំាតាមជំនោរខ្យល់់បក់់តិចៗ ម្ដងពីទីនេះពីទីនោះ។ប៉ុន្តែ ផ្លូវដើរតាម
មុខផ្ទះនីមួយៗបែកជាភក់់ប៉ប៉ាច់់ នំាអោយពិបាកដើរកាត់់។

រដូវវស្សាកំពុងចូលមកដល់់ហើយ ពេលនេះ ។មេឃស្រទំ ហើយធ្លាក់់ភ្លៀង
ជាញឹកញាប់់ ជាហេតុនំាអោយបរិវេណជំរំហាក់់ដូចជាជ្រះស្អាតពុំសូវមានធូលី
ដីហុយ ប៉ុន្តែថ្នល់់ឫច្រកផ្លូវដើរនានាសើមស្អៀច ហើយកន្លែងខ្លះបែកជាភក់់ជ្រាំ
ពេលភ្លៀងធ្លាក់់មកម្ដងៗ។នៅតាមផ្ទះ ក្មេងៗពិបាកនឹងរកកន្លែងរត់់លេង។
យើងលែងសូវមានឱកាសចេញទៅលេងទីវាលចំការឫផ្លូវថ្នល់់ទៀតហើយ។
កាលពីរដូវក្ដៅ បងមានពេលនំាប្អូនដើរលេងនៅចំការហើយរកអុសផង ។
ជួនកាលបងធ្វើខ្លែងមួយយកទៅបង្ហោះអោយប្អូននិងក្អួយៗមើលកំសាន្តចិត្ត។

ទោះជាយ៉ាងណា ប្អូនចូលចិត្តទឹកភ្លៀងណាស់់ ហើយរាល់់ពេលភ្លៀងធ្លាក់់មក
ប្អូនតែងសុំប៉ាម៉ាក់់ចេញទៅងូតភ្លៀង។ប៉ុន្តែប៉ាមាក់់ មិនចេះតែព្រមតាមចិត្តប្អូន
គ្រប់់ពេលនោះទេ ព្រោះប្អូនឧស្សាហ៏ឈឺក្ដៅខ្លួន។ប្អូនពុំមានសុខភាពមំាមួន
ដូចក្មេងដទៃទេ។

រូបរាងស្កមមានពោះធំរបស់់ប្អូនជារោគសញ្ញានេះស្រាប់់តំាងពីប្អូនកើតមក។ប៉ាម៉ាក់់
ព្រួយបារម្ភដែរ តែមិនដឹងធ្វើម៉េចរកគ្រូពេទ្យណាមើលជំងឺប្អូនបាន ។មិនដឹងប្អូនកើតអី?
ប្អូនឈឺអី? ។ប្អូនឈឺ តែមិនដឹងឈឺអី។ ប៉ុន្តែប្អូនញុំាបានណាស់់ …ប្អូនចេះតែឃ្លានញុំា
ប្អូនចង់់ញុំាឆ្ងាញ់់ ចង់់ញុំាម្ដងៗទាល់់តែឆ្អែត ។តំាងពីមកដល់់ជំរំ ប៉ាម៉ាក់់នំាប្អូនទៅពេទ្យ
ញឹកញាប់់ដែរ នៅតែគ្មានវេជបណ្ឌិតណាព្យាបាលរោគជំងឹរ៉ាំរៃរបស់់ប្អូនបាន។បងមិន
ដឹងប្អូនកើតអីទេ ហើយក៏មិនដែលឮថាប្អូនកើតជំងឺនេះ ជំងឺនោះដែរ។ពេទ្យបាន
ត្រឹមតែចេញសំបុត្រទៅបើកថ្នាំ យកទៅលេបឫផឹក ហើយក៏គ្មានឃើញអ្វីលេចចេញ
ឡើងប្រសើរដល់់សុខភាពប្អូនទេ។។ប្អូននៅតែស្គម ពោះធំ ។តើហេតុអ្វីបានជាប្អូន
ពោះធំ ហើយស្គម?

One response to “រំលឹកអនុស្សាវរីយ៍ឈឺចាប់់មួយ(12)

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s