រំលឹកអនុស្សាវរីយ៍ឈឺចាប់់មួយ(6)

លុះក្រោយមក ការគំរាមថានឹងព័ទ្ធចាប់់ទៀត ក៏ពុំសូវឮទៀតឡើយ។
នេះក៏ប្រហែលមកពីអង្គការសហប្រជាជាតិ(UN)គេសូមអង្វរថៃកុំអោយ
ចាប់ជនភៀសខ្លួនអត់់របបទៀត។ប៉ុន្តែថៃដោយការយោគយល់់ចំពោះ
សំណូមពរនេះ ក៏ឈប់់គំរាម ហើយបែរជាស្រែកប្រកាស់់ហៅជនភៀសខ្លួន
អត់់របបអោយទៅចុះឈ្មោះដើម្បីអោយគេបញ្ជូនទៅជំរំអ្នកតស៊ូនៅជាយដែន។
ក្រៅពីនេះ គេបានដើរចាប់់ឆ្មក់តាមផ្លូវឫតាមផ្ទះតាមដែលគេអាចធ្វើទៅបាន។
ទោះបីយ៉ាងណា ការស្វែងរកចាប់់ឆ្មក់់មិនងាយចាប់់បាននោះទេ ព្រោះមនុស្ស
ដែលដើរតាមផ្លូវទៅមកគ្រប់់ទីកន្លែង គេមិនអាចដឹងថាមានរបបឬគ្មាននោះទេ នេះក៏ដោយសារថាពុំមាននរណាទៅរាយការណ៏ប្រាប់់ពួកទាហានថៃថាអ្នកនេះ
អ្នកនោះជាជនភៀសខ្លួនអត់់របប ឡើយ។ រីឯការស្រែកហៅជនភៀសខ្លួនអត់់
របបតាមមីក្រូ(CBERS,អត់់ស្គាល់់ន័យអក្សរកាត់់ហ្នឹងទេ)ក៏ពុំសូវទទួលបាន
ផ្លែផ្កាដែរ។ដោយហេតុនេះ ទើបបានជាដល់់ពាក់់កណ្ដាលខែឧសភា ថៃក៏ចាប់់
ប្រើមធ្យោបាយមួយថ្មី គឺធ្វើកាតអោយជនភៀសខ្លួនពាក់់ជាប់់នឹងខ្លួន ក្នុងពេល
ធ្វើដំណើរចេញទៅណាមកណាពីផ្ទះ។ដូច្នេះចំពោះអ្នកដែលគ្មានកាតពាក់់ គេ
នឹងសំគាល់់បានភ្លាមថាជាជនភៀសខ្លួនមានរបបឬគ្មានដោយឥតច្រឡំ។តំាងពី
មធ្យោបាយថ្មីមួយនេះត្រូវបានធ្វើរួចមក រថយន្តតូយ៉ូតាថៃមួយពណ៌ក្រហមបើក
វ៉ឹងទៅវ៉ឹងមក ជាពិសេសសំដៅទីផ្សារដើម្បីព័ទ្ធចាប់់ជនមិនមានកាតពាក់់…ហើយ
នេះបណ្ដាលអោយអ្នកដើរផ្សារត់់ប្រសាត់់ប្រសាច ហើយផ្សារក៏ត្រូវបិទកន្លះម៉ោង
ឬមួយម៉ោងយ៉ាងតិច។ក្នុងគ្រានេះ ខៅអ៊ីដាងកំពុងមានសភាពតឹងតែង ប៉ុន្តែ
ជនភៀសអត់់របបបែរជាចេះតែកើនមានច្រើនឡើងជាលំដាប់់។ក្នុងពេលជាមួយ
គ្នានេះដែរ  ក្នុងជំរំកើតមានបញ្ហាចោរកម្មប្លន់់ពីបណ្ដាពួកទាហានខ្មែរដែលជា
អ្នកតស៊ូនៅជាយដែនប្រឆាំងនឹងរបបសាធារណរដ្ឋខ្មែរហេង សំរិន(គេហៅកាត់់
ថាទាហានប៉ារ៉ា)។ពេលយប់់ជ្រៅពួកនេះនំាគ្នាទំាងក្រុមដោយមានអាវុធតូចធំ
លបចូលក្នុងជំរំខៅអ៊ីដាងជាញឹកញយដើម្បីមកប្លន់់ជនភៀសខ្លួន។ដូច្នេះទំាងថ្ងៃ
ទាំងយប់់ យើងរស់់នៅក្នុងភាពភ័យបារម្ភ។ពេលថ្ងៃ យើងខ្លាចទាហានឆ.ក ហើយ
ពេលយប់់ យើងខ្លាចទាហានប៉ារ៉ា។ រណ្ដៅដែលយើងបានជីកជារូងនោះ ថាទុក
សំរាប់់ជ្រកពួនកំបាំងពីទាហានថៃក្នុងថ្ងៃណាដែលពួកវាព័ទ្ធចាប់់។ប៉ុន្តែតំាងពីថ្ងៃ
ដែលពួកវាព័ទ្ធចាប់់ជាលើកទីមួយនោះមក ក៏លេងមានការព័ទ្ធចាប់់ទៀត។
ទោះបីយ៉ាងណា យើងត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នខ្លួន ក្រែងពួកវាព័ទ្ធចាប់់ទៀត ក៏យើង
មិនអាចដឹងបាន។តំាងពីយើងជីករណ្ដៅធ្វើជារូងមកយើងអត់់ដែលប្រើវាដោយ
សាររឿងព័ទ្ធចាប់់នោះសោះ។ផ្ទុយទៅវិញយើងបានប្រើប្រាស់់យូរៗម្ដងដើម្បី
លាក់់កំបាំងខ្លួនពីពួកទាហានប៉ារ៉ាដែលលួចចូលមកប្លន់់ជំរំ។បើមិនអញ្ចឹងទេយើង
ត្រូវតែនំាគ្នារត់់សំដៅទៅមន្ទីពេទ្យ។ប៉ុន្តែថា កាលដែលយើងចូលពួនក្នុងរណ្ដៅ
ច្រើនតែ មិនដឹងច្បាស់់ថាចោរទាហានប៉ារ៉ាចូលប្លន់់មែនឫអត់់? បើដឹងច្បាស់់ថា
ចោរទាហានប៉ារ៉ាចូលមកប្លន់់មែននោះ យើងនឹងរត់់ទំាងអស់់គ្នាសំដៅទៅកាន់់
មន្ទីរពេទ្យ ដែលពួកវាមិនដែលហ៊ានមកលុកលុយឡើយ។អ្នកជំរំទំាងអស់់ រាប់់ពាន់់
នាក់់រត់់មកក្រាលកន្ទេលដេកជុំវិញទីវាលបរិវេណមន្ទីរពេទ្យរហូតទាល់់តែពួក
ទាហានប៉ារ់ាដកខ្លួនចេញទៅវិញ។សូមជំរាបថាទាហានថៃដែលដាក់់អោយយាម
ជុំវិញជំរំក្នុងប៉មទំាងអស់់ដែលស្ថិតនៅចន្លោះមួយៗពីគ្នាប្រហែលមួយរយម៉ែត្រ
មិនមានគ្នាច្រើនអាចទប់់ទល់់នឹងទាហានប៉ារ៉ាដែលមានគ្នាច្រើនហើយមានកំាភ្លើង
ធំមកជាមួយទៀតដូចជាអាបេ និងសេវ៉ាន់់ធីណៃជាដើម។ តែ យើងដឹងចរិកថៃរួច
ទៅហើយ វាមិនទៅយកជីវិតវាមកបំាងការពារជនភៀសខ្លួនខ្មែរធ្វើអីនោះទេ ។
ថៃបើកជំរំទទួលជនភៀសខ្លួនខ្មែរដោយទទួលសំពាធពីអង្ការសហប្រជាជាតិដែល
ទាមតារអោយសង់់ជំរំទទួលជនភៀសខ្លួនខ្មែរនោះឯង។កាលសម័យអាពតទើប
កន្លងផុតទៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៩ ជនភៀសខ្លួនខ្មែរយើងប្រមាណបួនម៉ឺននាក់់ត្រូវបានថៃ
ដឹកជញ្ជូនដោយការបញ្ឆោតអោយទៅភ្នំដងរែកហើយត្រូវបង្ខំអោយចុះពីលើភ្នំដើរ
កាត់ចំការម៊ីននិងបាញ់់សំលាប់់អស់់មិនដឹងប៉ុន្មានរយឬប៉ុន្មានពាន់នាក់​។

One response to “រំលឹកអនុស្សាវរីយ៍ឈឺចាប់់មួយ(6)

  1. វិធានការក្នុងខែឧសភា​នោះ ពិតជាមិនអាច​ច្រឡំបាន កោតថៃចេះរកទំនុក​ធ្វើបាបខ្មែរបានតែរហូត។
    ប្អូនធ្លាប់ឮគេថា ថៃចាប់ជនភៀសខ្លួនខ្មែរ​ទាំង​ឡានៗ​មក​ដាក់ទម្លាក់ចោល​នៅ​ចម្ការម៉ីន នៅភ្នំដងរែង…
    ជាការប្រឈមនឹង​​សេចក្តីស្លាប់គ្រាន់តែជាន់ខុសមួយជំហានតែប៉ុណ្ណោះ…

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s