Monthly Archives: ខែកក្កដា 2010

ដើមកំណើតពាក្យខ្មែរយើងខ្លះៗ

ព្រះច័ន្ទ=Chandra
រាហូ=Râhu(ក្បាលរបស់់ketu)
កន្ទុយ=Ketu
ព្រះវាយោ=Vâyu
ព្រះសោម=Sôma(នាមមួយទៀតរបស់់ព្រះច័ន្រ្ទ)
ព្រះសូរ្យ=ព្រះសូរិយា=Surya
ព្រះឥន្រ្ទ=Indra
ព្រះសិវៈ=~Çiva
ព្រះព្រហ្ម=Brahmâ
ព្រះវិស្ណុ=Vishnu
ព្រះយមរាជ=Yama
ព្រះកាមទេព=Kama
រាជា=Raja
ក្សត្រ=Kshatriya
មហា=Mahâ
សិង្ហ=Simha
ព្រះរាម=Rama
ហនុមាន=Hanumant
ព្រះនាងគង្គា=Gangâ
ព្រះធរណី=Dharani
ប្រឹថិពី=Prithivi
ព្រហស្បតិ៏=Brihaspati
ព្រះគណេស=Ganeca(Ganesha)
គ្រុឌ=Gharuda
នាគ=Naga
ពឹស=Visha
ធម្មា=Dharma
បព៌ត=pârvati
ហេមពាន្ត=Himavant
ស្រី=Çri(Shri)
បុរស=Purusha
ឧមា=Umâ
មាតា=Matâ
បិតា=Pîta
ឪពុក=Avuka(=Avukក្រោយមកទៅជាVuk=ពុក,មេវិធាវី=Avocat)
វិស្វករ=Vicavakarman(Vishavakarman)
កុមារា=kumara(=Prince)
កុមារី=Kumari(=Princesse)
វិញ្ញាសា=Vyâsa
ឆាយា=Châya
ឧស្សាហ៏=Ushas
ប្រហារ=Prahara
ប្រល័យ=Pralayâ
មនុស្ស=Manu

អាហារ=Ahara
ធ្នូរ=Dhanus
រាត្រី=Ratri
អាចារ្យ=Agastya
យក្ស=Yaksha
អហឹង្សា=Ahimsâ
គ្រូ=Kuru
សាគរ=Sagara
ស្នា=Çarnhga(shanhga)

Advertisements

ពាក្យ”នំបញ្ចុក”

ញុំានំបញ្ចុកឆ្ងាញ់់ៗមាត់់ មិនដែលនឹកឆ្ងល់់ថាពាក្យ”នំបញ្ចុក”
នេះកើតមានតំាងពីកាលណា ?ហើយមានដើមកណើតយ៉ាងម៉េច?
និយាយពីរឿងធន្នជ័យ យើងដឹងថាធន្នជ័យ ចេះធ្វើនំបញ្ចុកលក់់នៅស្រុកចិន តែដល់់គិតថាតើនំបញ្ចុកគេញុំានឹងអី?
នោះគ្រប់់គ្នាពិតជាថាជាមួយនឹងចង្កើះ តែគិតថាចង្កើះមានមានដើមកំណើតនៅស្រុកចិន ហើយច្បាស់់ណាស់់ចិនមិនមានស្លាបព្រាប្រើទេ កាលពីដើម។ចិនញុំាម្ហូបអាហារតែនឹងចង្កើះ ហើយប្រហែលជាមិន
ចេះស្ល អីទេ គឺញុំាតែឆា…ព្រោះគ្មានស្លាបព្រា កាលពីដើម។
ប៉ុន្តែ មិនដឹងថារឿងធន្នជ័យ កើតក្នុងសម័យណា​ក្នុងឆ្នាំណា?ហើយហេតុអីបានជាហៅ”នំបញ្ចុក”?ហើយនំបញ្ចុកមានដើមកំណើត
នៅស្រុកណា?ពីដើមមកគេញុំាជាមួយនឹងរបោយអីទៅ?
ភាសាខ្មែរមានពាក្យនំជាច្រើនដែលប្រើពាក្យនំាមុខ “បាញ់់”ជាភាសាយួន ដែលមានន័យថានំ ដែរ? ដូចជានំបាញ់់ហយ,
នំបាញ់់ឆែវ នំបាញ់់ស៊ុង..បបរបាញ់់កាញ់់ បាញ់់់ជ្រនឿក (បង្អែម),បាញ់់ឌុក(បង្អែម) ។
តែដល់់ពាក្យ”នំបញ្ចុក” មិនមែននំសោះ!!!ហើយក៏មិនបង្អែមអីដែរ!!!

វាជាម្ហូបអាហារជំនួសបាយបាន មានសម្ល និងបន្លែច្រើនមុខឯណោះ!

គឺពាក្យ”នំបញ្ចុក”មិនមែន =នំ”បាញ់់ចុក”ទេ គឺនំបញ្ចុក។ឆ្ងល់់ដែរ ហេតុអីបានជាខ្មែរយើងហៅវាថានំ”បញ្ចុក”?បើវាមិនមែនជានំ ផង? ប្រហែលជាមានដើមកំណើតមកពីនំហ្នឹងគេត្រូវ បញ្ចុក ដូចជាគេបញ្ចុក
បាយក្មេង?គឺមកពីពាក្យ” ចុក”? ដូចជាចុកអោយចូលក្នុងមាត់់? ព្រោះអី
វាពិបាកញុំាអោយចូលក្នុងមាត់់ ដោយ វាមិនត្រូវការអោយប្រើស្លាបព្រា
គឺប្រើចង្កើះ ដែលជាវត្ថុពិសេសដែលខ្មែរនំាចូលមកពីស្រុកចិនតំាងពី
ដើមមកនោះ?ប្រហែលជាមានម្ដាយយកនំបញ្ចុកនេះមកបញ្ចុកកូនហើយ ហើយដោយវាពិបាកបញ្ចុកពេកព្រោះប្រហែលមិនសូវចេះប្រើចង្កើះ លេងចុកនឹងដៃតែម្ដងទៅ? ហើយនំាគ្នាហៅនំពិសេសនេះថា
“នំបញ្ចុក” ?

La loi d `éloignement de Dieu (par Soren Kierkegaard,philosophe Danois)

Journal 1839( de Soren Kierkegaard)

La loi d’éloignement de Dieu ( et cette histoire est celle de la Chrétienté) est la suivante: tout ce qui confirme l’apparence éloigne Dieu.Quand il n’y avait pas d`églises et que les rares chrétiens se rassemblaient comme des fugitifs et des persécutés dans les catacombes,Dieu était plus proche de la réalité,Puis on construisit des églises,nombreuses,immenses,magnifiques:Dieu s’éloigna dans la même mesure,Car la proximité de Dieu est à l’inverse du phénomène,et cet accroissement (des églises nombreuses,des églises magnifiques) va dans le sens de l’apparence ,à l’égard de laquelle Dieu se comporte de facon inverse. _ Quand il n’y avait pas de prêtres et que les Chrétiens étaient tous frères, Dieu était plus proche de la réalité que lorsqu’il y eut des prêtres,beaucoup de prêtres, un clergé imposant.Car les prêtres témoignent d`un accroissement dans le sens de l’apparence,et Dieu se comporte à l’inverse du phénomène. Peu à peu ,la Chrétienté est ainsi parvenue à être presque le plus grand éloignement possible de Dieu,et cela ,sous prétexte que le christianisme est perfectible et que l’on va de l’avant .Et telle est l’histoire de la chrétienté : elle consiste à s’éloigner de Dieu en fortifiant l’apparence,ou encore ,elle consiste( de même qu`en certaines circonstances on parle d’écarter qulequ’un avec élégance), à écarter Dieu toujours plus en construisant des églises et de magnifiques édifices,en établissant un monstrueux monument doctrinal et un immense clergé. La Chrétienté est bien ainsi à peu près le plus grand éloignment où l’on puisse être de Dieu. Et je le sais : si je veut dire ces choses,de ceux qui semblent s’en préoccuper(car ceux qui n`en ont cure me tireront naturellement leur révérence),il n’en est pas un qui ne me dise : il faut faire quelque chose ;vraiment ,il y a disette de prêtres pour cette masse de population ;faisons mille prêtres de plus (excellent ,pour éloigner davantage de Dieu!);construisant une série d`autres églises (excellent pour éloigner davantage de Dieu!)et précisons encore la doctrine grâce à un comité permanent de prêtres et de professeurs(excellent, pour éloigner davantage de Dieu!). Non,non,non! Si tu veux vraiment et sérieusement rapprocher Dieu,donne le coup de grâce ,envoie au diable toute cette compagnie de menteurs que sont les prêtres et les professeurs et qui,en masse,fournissent un excellent commentaire au mot de la Bible:«Cherchez premièrement le royaume de Dieu»;lance-toi en pleine réalité;aie ce courage : à la même seconde,Dieu sera à pied d`oeuvre;oh! crois-le et sois-en sûr,bien autrement sûr que de voir se lever le medecin appelé la nuit : à la seconde même où un homme se risque réellement à cause de Dieu,à cette seconde,Dieu est là ,à l’oeuvre,lui l’amour infini.

______________________________________

Je crois que cette loi ci- haut s`applique non seulement à la Chrétienté, mais aussi à d`autres religions ,par exemple le Bouddhisme.

ទស្សនវិទូពីតាហ្គ័រ(Pythagore)

PYTHAGORE

ពីតាហ្គ័រជាកូនប្រុសរបស់់លោកម្នេសាក់់
(Mnésarque)ដែលជាជាងធ្វើចិញ្ចៀនមានដើមកំណើតមកពីស្រុក
Samos ឫបើតាមAristoxène យើងដឹងថា ពីតាហ្គ័រមានដើមកំណើត
មកពីកោះមួយដែលអ្នកក្រុងអាតែនបានកាន់់កាប់់ជាកម្មសិទ្ធបន្ទាប់់ពីបាន
បណ្ដេញអ្នកស្រុកដើមចេញទៅ។
ដើមឡើយ ពីតាហ្គ័រ ជាសាវ័ករបស់់Phérécydeអ្នកស្រុកScyros
ហើយបន្ទាប់់ពីលោកគ្រូស្លាប់់ទៅ,ពីតាហ្គ័រ ក៏មករស់់នៅឯSamos
រួចធ្វើជាសាវ័ករបស់់Hermodamas ដែលជាក្មួយរបស់់Créophyle
ដែលមានវ័យចំណាស់់ណាស់់ទៅហើយ។ដោយសារថា ពីតាហ្គ័រខ្លួនឯង
នៅក្មេង ហើយឧស្សាហ៏រៀនសូត្រ ទើបបានជាចាកចេញពី
ស្រុកកំណើត ទៅរៀនអោយស្គាល់់គ្រប់់អាថ៌កំបាំងរបស់់ក្រិក
និងអ្នកស្រុកដើម។ហេតុនេះ លោកក៏បានធ្វើដំណើរមកដល់់
ប្រទេសអេហ្ស៊ីប ពេលដែលPolycrateបានណែនាំតាមរយៈសំបុត្រ
អោយមកAmasis ហើយក៏លោកបានរៀនភាសាប្រទេសនេះទៅ។
មកដល់់កោះCrête,លោកបានចុះទៅក្នុងល្អាងភ្នំIdaជាមួយEpiménide។
នៅគ្រប់់ទីជំរកក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីប លោកបានរៀនសូត្រអំពី
អាថ៌កំបាំងដែលទាក់់ទងនឹងអាទិទេព។
បន្ទាប់់មកលោកក៏មករស់់នៅឯSamos ប៉ុន្តែលុះបានជ្រាបពី
ការគ្រប់់គ្រងផ្ដាច់់ការរបស់់Polycrate មក,លោកក៏បានមករស់់
នៅCrotone,ប្រទេសអ៊ីតាលី។នៅទីនេះ លោកបានបង្កើតច្បាប់់
អោយជនជាតិអ៊ីតាលី ហើយក៏មានសាវ័ក និងមាននាមល្បីល្បាញឡើង។
សិស្សរបស់់លោកមានចំនួនដល់់ទៅ៣០០នាក់់ ហើយរៀបចំចាត់់ចែង
ទីក្រុងបានល្អប្រពៃណាស់់ គឺបានធ្វើអោយមានរដ្ឋាភិបាលល្អមួយ
ដែលហៅថា អភិជនាធិបតេយ្យ។Héraclite du Pontនិយាយថា ពីតាហ្គ័រ
ធ្លាប់់និទានប្រវត្តិរបស់់ខ្លួនឯងដូចនេះ ៖
ដំបូង លោកកើតមកជា Aethalide កូនប្រុសរបស់់អាទិទេពHermès ៗបាន
ប្រកាស់់ប្រាប់ថាលោកអាចសុំអីក៏បានតាមចិត្តប្រាថ្នា លើកលែងតែ ជីវិតអមតៈ ប៉ុណ្ណោះ។ដូច្នេះហើយលោកក៏បានសុំអោយលោកទោះក្នុងពេលរស់់ក្ដី ពេលស្លាប់់
ទៅក្ដី ចងចាំអ្វីទាំងអស់់ដែលកើតមានចំពោះលោក។អញ្ចឹងហើយបានជា
លោកមិនដែលភ្លេចអីទេក្នុងជីវិតរស់់នៅ ហើយក្រោយពេលស្លាប់់ក៏នៅ
តែរក្សារសតិចងចាំជាប់់រហូតគ្មានបាត់បង់។
យូរបន្តិចក្រោយមកលោកចាប់់ជាតិជាEuphorbeហើយបានត្រូវរងរបួស
ដោយMénélasហើយEuphorbeបាននិយាយថា គាត់់កាលពីមុន
គឺចាប់់កំណើតជាAethalideបានទទួលនូវស៊ៀកគ្វី(circuit) នៃព្រលឹង
ចាប់់ជាតិក្នុងកំណើតសត្វនិងរុក្ខជាតិ ពីអាទិទេព Hermès ហើយបាននិទានប្រាប់់
ពីអ្វីគ្រប់់យ៉ាងដែលព្រលឹងរបស់លោកបានទទួលរងនៅក្នុងឋាននរកHadès
ហើយ និងអ្វីដែលព្រលឹងផ្សេងៗទៀតបានទទួលរងនៅក្នុងឋានក្រោមនោះ។
លុះ Euphorbe ស្លាប់់ទៅ ,ព្រលឹងបានចាកចេញទៅចាប់់កំណើតជា
Hermotime ដែលចង់់ប្រាប់់ភស្តុតាងពីរឿងពិតនេះ ក៏មករកជួបពួក
Branchidesរួចហើយក៏ចូលទៅក្នុងប្រាសាទApollon លើកបង្ហាញ ខែល
ដែលMénélasបានប្រទានជូន(ដោយសារថាលោកបានស្បថថា
ពេលត្រលប់់មកពីនគរTroieវិញ ,លោកនឹងថ្វាយខែលនោះ
ជូនអាទិទេពApollon)ខែលដែលពុកខូចទៅហើយនោះ នៅសល់តែស្រោប
ភ្លុកតែប៉ុណ្ណោះ។Hermotimeស្លាប់់ទៅ បានមកចាប់់កំណើត
ជាPyrrhos ជាអ្នកនេសាទត្រី នៅទីក្រុងDelphe ហើយលោក
នៅតែចងចាំអ្វីទាំងអស់់ ហើយនិងដឹងរឿងរ៉ាវយ៉ាងណាៗដែល
លោកបានចាប់់កំណើតតាំងពីដំបូងជាAethalide,បន្ទាប់់មក Euphorbe
រួចហើយ HermotimeហើយនិងPyrrhosហើយពេលដែលPyrrhosស្លាប់់ទៅ
ក៏ចាប់់កំណើតមកជា Pythagore ដែលបាននិទានប្រាប់់ថាលោកចងចាំ
អ្វីទាំងអស់់កាលពីជាតិមុនៗ។មានអ្នកខ្លះបានអះអាងថា៖ ពីតាហ្គ័រមិនបាន
បន្សល់់ទុកស្នាដៃសំណេរណាមួយទេ។ពួកគេច្រឡំហើយ,ព្រោះថា
Héraclite អ្នករូបវិទ្យាបាននិយាយយ៉ាងដាច់់ខាតដូច្នេះថា៖
Pythagoreកូនប្រុសរបស់់Mnésarqueរៀនជក់់ចិត្តនឹងប្រវត្តិសាស្រ្ត
លើសមនុស្សគ្រប់់រូបហើយដោយបានធ្វើតាមជំរើសចិត្តរបស់់ខ្លួនឯង
ទើបបានជាសរសេរកត់់ត្រាទុកនូវគតិបណ្ឌិតរបស់់ខ្លួនឯងដែលពោរពេញ
ទៅដោយគំនិតយល់់ដឹងដ៏ជ្រៅជ្រះនិងបញ្ចេកទេសបរិយាយយ៉ាង
ល្អិតល្អន់់ជាទីបំផុត។
Héracliteបាននិយាយអញ្ចឹងព្រោះនៅខាងដើមនៃសៀវភៅ
ស្ដីពីរូបវិទ្យារបស់់លោក,លោកបានសរសេរថា៖មិនមែនដោយសារ
ខ្សល់់ទេដែលខ្ញុំដកដង្ហើម,ហើយក៏មិនមែនដោយសារទឹកដែលខ្ញុំផឹកនោះដែរ,
ពីតាហ្គ័របន្សល់់ទុកស្នាដៃនិពន្ធចំនួនបីគឺ៖អភិប្រាយអំពីការសិក្សា,
អភិប្រាយអំពីនយោបាយ និងអភិប្រាយអំពីរូបវិទ្យា។
Sosiscrateនិទានប្រាប់់ក្នុងសៀវភៅមួយ(successions)របស់់លោកថា
Léon ,ស្ដេចនគរPhlionteបានសួរពីតាហ្គ័រថា៖ជានរណា?
ពីតាហ្គ័រតបទៅថា៖ទស្សនវិទូ។ពីតាហ្គ័រប្រៀបធៀបជីវិតទៅនឹងល្បែងធំៗ។
នៅក្នុងហ្វូងមនុស្សដែលមកទស្សនាចែកជាបីក្រុម៖អ្នកដែលមកដើម្បីប្រយុទ្ធ,
អ្នកដែលមកដើម្បីរកស៊ីជួញដូរ ហើយនិងអ្នកផ្សេងទៀតដែល
ប្រកបដោយគតិបណ្ឌិត មកគ្រាន់់តែដើម្បីទស្សនាតែប៉ុណ្ណោះ

ដូចគ្នានេះដែរ ក្នុងជីវិតមានអ្នកកើតមកជាទាសករនៃភាពរុងរឿង,ឬការ
មានបាន,អ្នកផ្សេងទៀតដែលប្រកបដោយគតិបណ្ឌិតសំលឹងរកតែការ
ពិតប៉ុណ្ណោះ។តទៅនេះ ជាអ្វីដែលលោកទស្សនវិទូ និយាយពីការសប្បាយ
នៃស្នេហាត្រូវចូលចិត្តប្រព្រឹត្តិក្នុងរដូវទឹកកហើយបន្ថយក្នុងរដូវក្ដៅ ហើយល្មម
គួរសមក្នុងដូវស្លឹកឈើលាស់់និងរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ។ទោះបីយ៉ាងណា ក្នុងគ្រប់់
រដូវពិតជាមិនសូវល្អសំរាប់់សុខភាពប៉ុន្មានទេ។មានកាលមួយគេសួរលោកថា៖
តើគួររួមភេទនៅពេលណា?
_ពេលគេដែលគេចង់់ខ្សោយកំលាំង!
លោកឆ្លើយតប។
ពីតាហ័្គរមានចំណាប់់អារម្មណ៏ខ្លាំងណាស់់ផងដែរចំពោះលេខ
គណិតហើយបានរកឃើញច្បាប់់អំពីខ្សែទោល។
តែលោកយកចិត្តទុកដាក់់នឹងវិជ្ជាពេទ្យដែរ។Appolodoreអ្នកផ្ដល់់
ជំនួយយោធាបាននិយាយថាលោកលះលែងការសំលាប់់រង្គាលមួយ
ព្រោះពីតាហ័្គរបានរកឃើញនៅក្នុងត្រីកោណ ផលបូកការ៉េនៃអ៊ីប៉ូតេនុស
ស្មើនឹងផលបូកការ៉េនៃជ្រុងពីរផ្សេងទៀត។ចំពោះរឿងនេះ
គេសូត្រកូនកំណាព្យមួយដូចតទៅ៖ ពីតាហ័្គរដល់់ទីបញ្ចប់់នៃភារកិច្ច
ដ៏ល្បីល្បាញទើបរកឃើញរូបគំនូរដែលលោកបានធ្វើដង្វាយជូនដ៏ល្បីរន្ទឺមួយ។
តាមដំណឹងឮជាទូទៅមួយថា៖លោកជាអ្នកផ្ដល់់ដំបូន្មានមុនគេដល់់អត្ថពលករអោយ
ទទួលទានសាច់់ហើយថាEurymèneជាមនុស្សទីមួយដែលទទួលដំបូន្មាននោះ។
ពីដើមឡើយ ពួកគេបរិភោគតែល្វាហាលក្រៀម និងហ្វ្រូម៉ានិងអង្ករស្រូវ
សាឡីប៉ុណ្ណោះ។មានអ្នកនិពន្ធផ្សេងទៀតថា ពីតាហ័្គរ
ផ្សេងទេដែលផ្ដល់់ដំបូន្មានខាងលើនេះ គឺមិនមែន ពីតាហ័្គរទស្សនវិទូទេ
ព្រោះថាទស្សនវិទូយើង ហាមការកាប់់សំលាប់់ ហាមភ្លក់់សាច់់សត្វទំាងឡាយ
ដែលមានព្រលឹង ដូចជាមនុស្សយើងចឹងដែរ។
ប៉ុន្តែនោះគ្រាន់់តែជាលេសទេ។តាមពិត លោកហាមមិនអោយ
ហូបសាច់់សត្វ ដើម្បីអោយមនុស្សមានទំលាប់់រស់់នៅមានជីវិតសាមញ្ញ
និងងាយស្រួលបំផុតគឺថាម្ហូបអាហារមាននៅជិតដៃជានិច្ចដោយមិនចាំបាច់់ចំអិន
ហើយណែនំាអោយតែផឹកទឹកប៉ុណ្ណោះ ។ធ្វើដូច្នេះបាន ការបរិភោគ
បែបនេះនឹងជួយធ្វើអោយមានសុខភាពល្អដល់់ខ្លួនប្រាណ និង ប្រាជ្ញាស្មារតី ឆ្លាតវៃ។
តំាងតែពីដើមមក ពីតាហ័្គរ ហាមការបរិភោគសាច់់ត្រីសមុទ្រពណ៌ក្រហម
និងបេះដូងសត្វ ឫ គ្រាប់់សណ្ដែក។អ្នកនិពន្ធផ្សេងៗទៀតថា
លោកមានទំលាប់់ញុំាតែទឹកឃ្មុំ និងនំប៉័ង ហើយមិនដែលញុំាស្រា
រៀងរាល់់ថ្ងៃឡើយ។ចំណែកម្ហូបអាហារ,
លោកញុំាញឹកញាប់់ជាងគេគឺបន្លែស្ងោរឆ្អិន និងឆៅ ហើយកំរញុំាត្រីណាស់់។
លោកពាក់់រូបពណ៌ស ព្រោះក្រណាត់់ឡែនមិនទាន់់ចូលមកដល់់ក្នុងស្រុកនៅឡើយទេ។
គេមិនដែលឃើញលោកអួលក្រពះ,រួមភេទ ឫក៏ស្រវឹងម្ដងណាឡើយ។
លោកមិនដែលសើចលេង  និយាយលេង និយាយពាក្យមិនបានការឡើយ។
ប្រសិនលោកមានកំហឹងកើតឡើង លោកនឹង មិនដែលវាយធ្វើបាបនរណាឡើយ
ទោះជាទាសី ឫជនសាមញ្ញណាម្នាក់់ក៏អត់់ដែរ។លោកហៅការស្ដី
បន្ទោសថា ជា”ការព្រមាន”។គេនិយាយថា៖ ពីតាហ័្គរ អោយដំបូន្មាន
ដល់់សាវ័កនិយាយរំលឹកខ្លួនរាល់់ថ្ងៃពេលចូលផ្ទះវិញ ដូចនេះ៖
តើខ្ញុំបានធ្វើអ្វីខុសខ្លះ?ធ្វើអ្វីត្រូវខ្លះ?ខ្ញុំភ្លេចកិច្ចការអ្វីខ្លះ?

លោកហាមមិនអោយសែនដង្វាយដល់់ព្រះ
នូវសត្វងាប់់មានប្រឡាក់់ឈាមហើយថាយើងមិនគួរសែនលើរានដង្វាយ
ដែលមានឈាមហូរសូម្បីមួយតំណក់់ឡើយ។
លោកមិនចង់់អោយនរណាម្នាក់់យកព្រះធ្វើជាសាក្សីដោយពាក្យសម្បថ
ដោយប្រាប់់ថា គេត្រូវតែខំហាត់់ចិត្តខ្លួនឯងអោយមានជំនឿ។
លោកយល់់ថាមិនគួរធ្វើបាបដើមឈើ ឬសត្វដែលមិនចេះ
ធ្វើបាបឫរំខានយើងបន្តិចឡើយ។
សេចក្ដីគួរអោយខ្មាស់់អៀនមួយគឺការសើច និងការតឹងតែងហួសពេក។
ត្រូវកុំអោយខ្លួនធាត់់ធំពេក ,មិនត្រូវធ្វើដំណើរច្រើនពេក ,
ត្រូវ ហាត់់ការក្រើនរំលឹកសតិ ,មិនត្រូវនិយាយឫធ្វើអ្វីដោយការក្រោធខឹង
ហើយមិនត្រូវជឿនិងធ្វើតាមគ្រប់់ការទស្សន៏ទាយឡើយ!
ត្រូវច្រៀងបទភ្លេងសរសើរព្រះ និងមនុស្សល្អ ។មិនគួរញុំាសណ្ដែក
ព្រោះវាមានសុទ្ធតែខ្យល់់ ហើយមានចំណែករួមទាក់់ទងនឹងព្រលឹង
ដោយសារថា បើសិនជាយើងកុំញុំាវា យើងនឹងមានខ្យល់់មិនសូរលាន់់សូរ
ហើយម្យ៉ាងទៀត យើងនឹងមានយល់់សប្ដិស្ងប់់ល្អនិងមិនសូវធ្ងន់់។

សុភមង្គលនៅក្នុងឡាននិង ក្នុងវីឡា

ទើបតែបានសរសេរអំពីសុភមង្គលនៅក្នុងចាន និងក្នុងមុង(ក្នុងគ្រែ),
ព្រឹកមិញនេះ ពេលកំពុងបើកឡាននឹកឃើញថា មានមនុស្សច្រើនណាស់់
សប្បាយនឹងមានឡាន វិឡា?មានឡានប្រណិតថ្មី បើកនិងវិឡានៅ ពួកគេ
មិនដឹងសប្បាយចិត្តយ៉ាងណា?មែនហើយ ជីវិតគឺក្រោយពីបានសំរេចជោគជ័យ
លើការងារ ឬមុខវិជ្ជាជីវៈ, មានប្រាក់់កាក់ច្រើន ទើបគិតពីការធ្វើអោយចិត្ត
បានសប្បាយ ជាពិសេស គឺការប្រើប្រាស់់លុយដែលខ្លួនមានដើម្បីទិញអ្វីដែល
នឹងនាំសុភមង្គលដល់់គ្រួសារ ក្រោយពីការគិតពីសុភមង្គលក្នុងចាននិងក្នុង
គ្រែរួចហើយនោះ។ដូច្នេះសុភមង្គលមានច្រើនបែបច្រើនយ៉ាង.. ខ្លះគិតថា
សុភមង្គលគឺមានអ្វីសព្វបែបយ៉ាង និយាយអោយចំគឺពេលមានលុយច្រើនធ្វើ
ជាអ្នកមាន ហើយអាចទិញអ្វីបានតាមតែចិត្ត។ប៉ុន្តែអ្វីដែលបំពេញចិត្តគេគួរ
អោយកត់់សំគាល់់ជាទីបំផុតនោះគឺឡាន វិឡាជាទីមោទនភាព និងសុខុមាលភាព
ក្នុងជីវិតរបស់់គេ ។ចំពោះអ្នកមាន,វាគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ប៉ុន្តែមានមនុស្សមួយ
ចំនួនធំ ដែលពុំសូវមានប្រាក់់ច្រើនសោះទេនោះ បែរជាត្រដាប់់ត្រដួស ខ្ចីពីគេ
នេះនោះឬពុំនោះទេខ្ចីពីធនាគារ គឺធ្វើយ៉ាងម៉េចអោយតែមានឡានប្រណិតបើក
មានផ្ទះវិឡាធំ ទោះត្រូវជំពាក់់គេប៉ុន្មានៗក៏ដោយ.. មិនគិតផលវិបាកដែលខ្លួន
អាចប្រឈមមុខថ្ងៃក្រោយពេលត្រូវវ័ណ្ឌកដោយសារជំពាក់់គេច្រើនពេក ដែល
បណ្ដាលអោយគ្មានលទ្ធភាព បង់់ប្រាក់់ខ្ចីប្រចាំខែ។ដូច្នេះហើយបានជាមានអ្នក
ដែលត្រូវគេរឹបអូសផ្ទះ ឬឡានច្រើនណាស់់ ជាពិសេសនៅប្រទេសអ្នកមាន,
ការខ្ចីប្រាក់់មានភាពធូររលុង ប៉ុន្តែមានច្បាប់់ការពារត្រឹមត្រូវ ក្នុងករណីដែល
អ្នកខ្ចីប្រាក់់គ្មានលទ្ធភាពបង់់ប្រាក់់សង។មិនមែនជាប្រាក់់កាក់់ខ្ចីតិចតួចទេ
រឿងទិញឡានប្រណិតថ្មី និងផ្ទះល្អស្អាតនោះ គឺជារឿងមួយធំប្រចាំជីវិតដល់់
វ័យចូលនិវត្តន៏!បើមិនចេះប្រមាណសមត្ថភាពខ្លួនឯងទេ វាពិតជាមានផលវិបាក
ដល់់ខ្លួន គឺត្រូវគេរឹបអូសទ្រព្យទាំងនេះ ហើយនឹងខាតប្រាក់់ខ្លួនឯងយ៉ាងក្រាស់់ក្រែល
អត់់ប្រយោជន៏!សុភមង្គល នរណាមិនចង់់មាន? តែសុភមង្គលជាអ្វី? សុភមង្គល
គឺជាអ្វីដែលនាំអោយចិត្តយើងស្ងប់់ លែងចង់់មានចង់់បានទៀត ពេលដែលជីវិតគ្មាន
ត្រូវការអ្វីទៀតនោះ។ កាលណាជីវិតមិនចេះស្កប់់ស្កល់់នោះ នេះមិនមែនមានន័យថា
បានទទួលភាពស្ងប់់ចិត្តនោះទេ។ឧទាហរណ៏ អ្នកមានប្រាក់់មួយលានដុល្លារហើយ
គិតថាស្ងប់់ចិត្ត ហើយសប្បាយមែនទែន គឺលែងចង់់មានចង់់បានអីទៀតហើយ ។
ប៉ុន្តែបើមិនចេះស្ងប់់ចិត្តចេះតែចង់់មានចង់់បានតទៅទៀត បានន័យថាមិនទាន់់
ស្ងប់់ចិត្តនោះទេ,ចឹងក៏មិនទាន់់មានសុភមង្គលដែរ..ព្រោះការចេះតែមិនស្កប់់ស្កល់់
មិនចេះស្ងប់់ចិត្ត ហើយបែរជាពេលខ្លះចេះច្រណែនឬឈ្នានីសគេទៀតនោះ រឹតតែនាំ
ចិត្តអោយក្ដៅក្រហល់់ក្រហាយ ,នេះមិននាំអោយចិត្តទទួលការសប្បាយ មាន
សុភមង្គលឡើយ..ផ្ទុយទៅវិញ គឺមានឈ្មោះថាមិនទាន់់មានអ្វីដែលសង្គមមនុស្ស
លោកហៅថាសុភមង្គលនោះ។មើលទៅ,មនុស្សលោកយើងដូចជាដឹងគ្រប់់គ្នា
ថាសុភមង្គលជាអ្វី ហើយដឹងថែមទៀតថាអ្វីដែលអាចអោយគេរកសុភមង្គល
ឃើញនោះគឺលុយ ឬមាសប្រាក់់់ ដែលជាគ្រឿងម៉ាស៊ីនបញ្ឆេះសុភមង្គលអោយ
ដើរសំរាប់់ជីវិតបានប្រកបដោយសុខសុមាលភាពទៅបាន។សុភមង្គលដូចជាអ្វី
ដែលគេដេញតាម,ពេលទៅដល់់អ្វីដែលគេប្រាថ្នាហើយនោះស្រាប់់តែកើតមាន
ប្រាថ្នាអ្វីផ្សេងៗទៀតជាដរាប។នេះហាក់់បីដូចជាសេចក្ដីសប្បាយមានច្រើនបែប
ច្រើនយ៉ាង គ្មានទីបញ្ចប់់។តើសុភមង្គលណាដែល អាចធ្វើអោយមនុស្សលោក
ស្ងប់់ចិត្តទាំងស្រុងតែម្ដងជាស្ថាពរ?