គេមិនដឹងខ្ញុំខឹង

ខ្ញុំបានឈប់ញ៉ាំសាច់ជាយូរមកហើយ ហើយក៏ទទួលរងការរិះគន់់ពី​​អ្នកដទៃ
ជាច្រើននាក់ដែរ។ប៉ុន្តែ ខ្ញុំខំអត់ធ្មត់សង្កត់ចិត្តមិនតបតដោយកំហឹងនឹង
សំដីដែលបញ្ឈឺដល់ខ្ញុំឡើយ។សំដីដែលបញ្ឈឺនោះគឺគេថាខ្ញុំអត់ស៊ីសាច់ឆ្អិន
ប៉ុន្តែស៊ីសាច់ឆៅ។សំដីនេះឈ្លើយ បញ្ឈឺចិត្ត ក៌ដូចជារារាំងផ្លូវដើររបស់ខ្ញុំដែរ។
ខ្ញុំខឹងក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំ តែខ្ញុំធ្វើជាសើចលេងជាមួយគេឯង គឺបណ្តោយអោយ
ពេលកន្លងទៅលឿនៗ នឹងអាល់គេឈប់និយាយរឿងខ្ញុំ ហើយនិយាយ
រឿងអ្វីផ្សេង។ខ្ញុំសូមនិយាយការពិតថាខ្ញុំសប្យាយចិត្តពេលខ្ញុំបានមកជួបជុំ
គ្នាជាមួយអ្នកទាំងអស់គ្នាដូចជាក្នុងឱកាសជប់លៀងសុីផឹកជាដើមនេះ។
ខ្ញុំចូលចិត្តនិយាយហើយក៏ចូលចិត្តស្ដាប់គេនិយាយដែរ។ធ្វើដូច្នេះ យើងកាន់
តែស្គាល់គ្នាបានច្រើនឡើង។សំដីបញ្ឈឺខាងលើ មិនអាចរារំាង ដំណើរទៅមុខ
របស់ខ្ញុំបានឡើយ។ខ្ញុំដើរលើផ្លូវរបស់ខ្ញុំនេះជាងម្ភៃឆ្នំាហើយ ហើយខ្ញុំនឹងដើរតទៅមុខទៀតរហូតដល់ទៅបញ្ចប់នៃជីវិតរបស់់ខ្ញុំ។ខ្ញុំគិតថា
អ្នកដែលចង់បានបុណ្យដោយការធ្វើបុណ្យ ធ្វើទាន សំពះព្រះ បន់ស្រន់
គួរតែចាប់ផ្ដើមឈប់ហូបសាច់ទៅ ។ការអត់ហូបសាច់មួយថ្ងៃ ដូចជាបាន
សាងអំពើល្អមួយដែរ។អ្នកដឹងទេថា សាសនាព្រះពុទ្ធមិនអោយសំលាប់សត្វ ។សំលាប់សត្វគឺបាប។អញ្ចឹងការហូបសាច់ក៏បាបដែរ។
ប៉ុន្តែ មនុស្សគេចពីបាបមិនបានទំាងអស់ទេ ។គ្រាន់តែយើងអាចបន្ថយ
បាបបានឬបើយើងបានតំាងចិត្តឈប់ធ្វើបាបហើយ យើងក៏នឹងសប្បាយចិត្ត ហើយយើងក៏នឹងរស់នៅគេចផុតពីជំងឺជាច្រើនបានទៀតផងដែរ
ដោយការមិនហូបសាច់។

Advertisements

La démonstration de la vérité

Je ne vous demande pas de croire à ce que je pense .Mais, vous pouvez penser à ce que je crois.Moi,je crois à ce que je pense.La vérité existe même si ce monde s’en va.La vérité existe  par la pensée ou même par le rêve.Le philosophe français Renée Descartes a dit que :”Je pense donc je suis ”.Il voulait dire par là qu’il est sa pensée et non son corps lorsqu’il écrivait:<Je suis mes pensées.Je suis ce que je pensais.Je ne suis pas mon corps. Je suis une chose qui pense.Je suis mes pensées… Je suis ce que je pensais. Je ne suis pas mon corps.  Je ne suis pas du tout le rassemblement de mes membres qui s’appelait le corps.  Je ne suis pas un vent, une respiration ou une vapeur qui a pénétré et est sorti de  mon corps. Je ne suis qu’une chose qui pense c’est-à-dire un esprit ou une raison.> de la même manière je dirais:< je rêve donc je suis>.Pour  le rêve,je ne crois pas qu’il est rien ou vide de sens .Il pourrait être le lien entre ce monde temporel et le monde intemporel.De cette façon, le rêve  pourrait être un messager qui nous transmet un message.

Un jour dans le mois de Février de l’année 2017 J’ai rêvé qu’on m’emmenait au paradis du dixième(étage) ciel.Le moyen de transport,ça semblait monter dans un ascenseur.A un moment donné,Je me suis arrêté au  troisième étage(ciel) et J’ai vu l’entrée pleine de lumière et un peu loin il y avait beaucoup de choses le long de l’entrée . Et Tout d’un coup,on me disait que ce n’est pas le troisième étage(ciel).C’est au  dixième étage(ciel) que je devrais aller.Soudainement,Je me suis réveillé.

On dit souvent que le rêve ,ce n’est pas vrai.C’est vrai.Je rêvais des fois que J’ai gagné le gros lot de  loto 6/49  et mon rêve me donnait même les nurméros gagnants.L’important ce n’est pas ce que j’expecterait  de mon rêve.L’important c’est que Je rêve de ce  qu’il existe.Si je rêvais de vous,c’est parce que vous existez.Si vous n’existez pas ,Je ne rêverais pas de vous.Alors,lorsque je rêvais de paradis,c’est parce que le paradis existe.Si le paradis n’existait pas,Je n’en rêverais pas.

L’ère de glace va revenir dans le futur

Sans la pollution ou non, le climat de la terre ne serait pas la même chose dans le futur lointain!climate change

Happy New Year 2019

56664671_2411346658933291_6353229028559683584_nAnick2019année du cochon

A lettter sent to Khmer RFA

imageletter1letter2letter3letter4letter5iletter6imageimageimageimageimage

ពីង ប៉ុង ជាកីឡាដែលខ្ញុំចូលចិត្តលេងជាងគេ

គ្រប់កីឡាទំាងអស់គឺផ្ដលសុខភាពនិងបន្ថយស្រ្តេស ​ប៉ុន្តែមនុស្សទំាងឡាយចូលចិត្តលេងឬទស្សនាកីឡាផ្សេងៗទៅតាមចំណូលចិត្តរៀងៗខ្លួន។សំរាប់ខ្ញុំ ពីងប៉ុងគឺជាកីឡាដែលខ្ញុំចូលចិត្តលេងនិងទស្សនាជាងកីឡាណាណាទំាងអស់។


ដំណើរទស្សនាប្រាសាទបុរាណខ្មែរនៅអង្គរ(ភាគ១៩)

ប៉ុន្តែ ទោះបីយ៉ាងណាក៏គួរអោយយើងយកអាថ៌កំបំាងនេះមកពិចារណា
ខ្លះៗដែរអំពីមរណាភាពដែលប្រៀបដូចទៅនឹងព្រះអាទិត្យអស្តង្គត។តើមានអ្វីទៅ
ដែលនំាអោយបុរព្វបុរសខ្មែរយើងប្ដូរចិត្តគំនិតឬទំនៀមទំលាប់់ដូចនេះ
ទៅវិញ?ឬមានអ្វីមួយពិសេសក្នុងជំនឿរបស់់បុព្វបុរសខ្មែរជំនាន់់នោះ?
តាមធម្មតា ទិសខាងកើត ទោះបីជាតំណាងអោយសេចក្ដីចំរុងចំរើន
អញ្ចឹងមែនហើយក៏ដោយ ប៉ុន្តែគេក៏អាចគិតដូចនេះដែរថា៖ទិសខាងកើត
តំណាងនូវកំណើត ឯទិសខាងលិចតំណាងសេចក្ដីស្លាប់់។គ្រប់់សព្វសត្វ
ទំាងអស់់លើលោកចាប់់កំណើតមកនេះគឺមានទុក្ខព្រោះកំណើតគឺជាជីវិត
ហើយជីវិតគឺជាទុក្ខ ។ចំណែកសេចក្ដីស្លាប់់មិនមែនជាជីវិតលើលោកនេះ
ទៀតឡើយ។ដូច្នេះសេចក្ដីស្លាប់់សំលាប់់ទុក្ខបាត់់ទៅ បង្កើតបានជាការធូរស្បើយមួយ
ឬការធូរស្រាលមួយ…ហើយម្យ៉ាងទៀតគេជឿថាជីវិតមិនមែនចប់់ក្នុងសេចក្ដី
ស្លាប់់ទេព្រោះត្រូវមានអ្វីមួយក្រោយសេចក្ដីស្លាប់់ ។ដូចនេះហើយទើបនំាអោយ​
សេចក្ដីស្លាប់់មានអ្វីម្យ៉ាងពិសេសជាងកំណើតពីព្រោះសេចក្ដីសង្ឃឹម,រឿងសំងាត់់
ឬសុបិនចាកចេញទៅជាមួយសេចក្ដីស្លាប់់ដែរ។ហេតុនេះ ការបែរមុខទៅ
ទិសខាងលិចដូចជាបែរមុខទៅរកអនាគត ឬទៅរកសេចក្ដីសង្ឃឹមមួយ
ដែលនៅលាក់់ពីក្រោយសេចក្ដីស្លាប់់។ទស្សនវិជ្ជាក្រិកក៏យកសេចក្ដីស្លាប់់
ជាទីដៅដែរ ដោយគេនិយាយយ៉ាងនេះថាPhilosopher,c’est se préparer
à mourir ប្រែថាទស្សនវិជ្ជា គឺត្រៀមខ្លួន(រៀបចំ)ស្លាប់់។ព្រះពុទ្ធសាសនា ក៏មានទីដៅ
ដូច្នោះដែរ គឺសេចក្ដីស្លាប់់(មិនកើតទៀត) ដែលជាទីរំលត់់ទុក្ខ ។នៅក្រោយ
សេចក្ដីស្លាប់់មានសេចក្ដីសង្ឃឹម មានសុបិនរបស់់យើង។ព្រះពុទ្ធ ព្រះអង្គទ្រង់់
បានព្យាយាមតស៊ូស្វែងរកទីរំលត់់ទុក្ខទាល់់តែបានសំរេចគឺបរិនិពាន្តដែលជា
បរមសុខដ៏កំពូល គឺជាត្រើយដ៏សុខសាន្តចុងក្រោយនៃជីវិតដែលជាទីប្រាថ្នា
នៃមនុស្សលោកគ្រប់់គ្នា។ទីដៅនៃជីវិត គឺការរំលត់់ទុក្ខ មានន័យថាសេចក្ដីសុខ។
ប៉ុន្តែជីវិតត្រូវការតស៊ូ ត្រូវការតំរង់់ទិសដៅទៅកាន់់ទីនោះ ទោះជាមនុស្សលោក
កាន់់សាសនាឬជំនឿផ្សេងៗគ្នាក៏ដោយ ក៏មានទីដៅដូចគ្នាគឺសេចក្ដីសុខសាន្ត
ដែលក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាថានិពាន្ត ឯព្រះគ្រឹស្ទសាសនាថាឋានសួគ៌។

មានចំងល់់ខ្លះអំពីថាតើនរណាជាអ្នកសាងប្រាសាទអង្គរវត្ត? បើតាមរឿងព្រេង
ខ្មែរមួយថាព្រះពិស្ណុការជាអ្នកកសាងអង្គរវត្ត បានន័យថាអង្គរវត្តមិនបានត្រូវ
កសាងដោយបុព្វបុរសខ្មែរយើងទេ។ប្រជារាស្រ្តខ្មែរខ្លះនៅតែមានជំនឿថា
ព្រះពិស្ណុការជាអ្នកសាងអង្គរវត្ត ព្រោះអង្គរវត្តជាប្រាសាទមួយអស្ចារ្យណាស់់
ដែលពិបាកនឹងជឿថាជាស្នាដៃរបស់់មនុស្សលោក​។តើភាពអស្ចារ្យនោះគឺអ្វីទៅ?
ភាពអស្ចារ្យនោះគឺទំហំមាឌដ៏ធំស្កឹមស្កៃនៃប្រាសាទអង្គរវត្តទំាងមូលដែលធ្វើ
ឡើងដោយផ្ទាំងថ្មធំៗជាច្រើនរាប់់មិនអស់់ ហើយនិងសម្ផស្សនៃក្បាច់់រចនាយ៉ាង
ល្អប្រណិតឥតប្រៀបផ្ទឹមបាន។
ឃើញថ្មច្រើនសន្ធឹកដូច្នេះ ខ្ញុំនឹកឆ្ងល់់ណាស់់៖មិនដឹងខ្មែរយើងជញ្ជូនពីណាមក
ដើម្បីសាងសង់់ប្រាសាទទំាងឡាយនៅទីក្រុងអង្គរ។តាមអ្នកបុរាណវិទ្យាថាថ្មដែល
បុព្វបុរសខ្មែរយកមកសង់់ប្រាសាទអង្គរវត្តក្ដី បាយ័នក្ដី សុទ្ធសឹងជញ្ជូនមកពី
ភ្នំគូលេនដែលស្ថិតនៅឆ្ងាយពីអង្គរប្រហែលជា៤៥គីឡូម៉ែត្រឯណោះ។ដូច្នេះ ខ្ញុំ
ឆ្ងលលទៀតហើយថាតើបុព្វបុរសខ្មែរយើងដឹកជញ្ជូនថ្មរាប់់មិនអស់់នេះពីនោះមក
ដោយមធ្យោបាយណា?តាមការគិតរបស់់មនុស្សទូទៅគឺប្រាកដជាដោយប្រើសត្វ
ដំរីឬសត្វគោក្របីជាជំនួយដើម្បីអូសទាញក្នុងការដឹកជញ្ជូនថ្មទំាងនោះហើយ។

ចំណែកប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរវិញប្រាប់់ថាគឺបុព្វបុរសខ្មែរយើងទេជាអ្នកសាងសង់់
ប្រាសាទអង្គរវត្ត ក្នុងចន្លោះឆ្នំា១១១៣-១១៥០ ក្រោមរជ្ជកាលនៃព្រះបាទសុរ្យវរ័្មនទី២
គឺមានន័យថាប្រាសាទអង្គរវត្តជាស្នាព្រះហស្ថរបស់់ព្រះអង្គ។ការសាងសង់់់ប្រាសាទ
អង្គរវត្តទំាងមូលត្រូវការប្រើមនុស្សប្រមាណជាបីម៉ឺននាក់់និងរយៈពេលសាមសិបឆ្នំា។
នេះបង្ហាញអោយឃើញថាប្រាសាទអង្គរវត្តមានទំហំធំក្រៃលែង។គឺអង្គរវត្តហើយ
ដែលជាប្រាសាទធំជាងគេបង្អស់់លើពិភពលោក។